Mentionsy

Że dla samej konstrukcji książki pewnie dobrze by było, gdyby no czarny charakter, który tam się pojawia, czyli nadkomisarz Piątkiewicz był trochę sprawniejszy, no ale niestety miałem na to papiery, miałem dokumenty, miałem informacje o tym, że

Policjant Piątkiewicz, o którym już wspomniałeś, jest prawdziwy.

No ale teraz kolejni bohaterowie, bo skoro wymieniliśmy Piątkiewicza, tym bardziej, że to jest tak, że kolejne części, kolejne rozdziały twojej książki to są jakby głosy, czy głosy o kolejnych bohaterach, więc może kim był, czy kim jest w twojej narracji Klimontowiak na przykład?

W związku z tym pojawia się pytanie, do jakiego stopnia takie postacie jak Piątkiewicz, do jakiego stopnia one rzeczywiście wtedy w latach dwudziestych kreowały rzeczywistość, kreowały komunistyczne spiski, żeby z nimi walczyć, a do jakiego stopnia one naprawdę istniały?

Bo tak jak wspomniałeś na początku o inspektorze Piątkiewiczu, pewne wydarzenia, ponieważ miały naprawdę miejsce, więc musiałeś je tak opisać, jak miały miejsce.

Ta cała perspektywa, którą Słowacki reprezentuje i dzięki której staje się on tutaj jakby takim antagonistą na poziomie filozoficznym, że skoro Piątkiewicz nie do końca nadaje się na czarny charakter powieści sensacyjnej, no to niech Pragier ma jakiegoś innego przeciwnika, choćby z tego widmowego poziomu.