Mentionsy

No i do tego jeszcze dochodzi to doświadczenie, które zaczęło narastać już w latach 2000, w tych ostatnich dekadach, że pewne elementy, które zostały ufundowane jeszcze w tym okresie PRL-u, związane na przykład z kulturą publiczną, z dostępem do bibliotek rozmaitych usług publicznych czy transportu, one po prostu zaczęły znikać.

To znaczy o takim momencie, kiedy PRL się zamienia w pewien cykl po prostu obrazów, takich wykorzystywanych np.

Rzeczywistość PRL-u była bardzo złożona.

Oczywiście pamiętajmy, że w PRL-u ona podlegała cenzurze i rozmaitym innym elementom projektowania, ale widać też, że ta redakcja, te dziennikarki, które tam pracowały, były bardzo oddane sprawie i w momencie, kiedy zniesiono cenzurę,

Ja bym też od razu dorzucił, że te prawie 2 miliony nakładu, o którym wspomniałaś, to w ogóle jest dla nas dzisiaj niesamowite, jak ogromne nakłady miały różne tytuły z okresu PRL-u i jak szeroko docierały, bo w pewnym momencie też piszesz o czasopismach wiejskich, które jednak docierały na wieś, więc w momencie, kiedy były likwidowane, a likwidowane były też kioski przy okazji,

To nie jest też tak, że te książki trzeba po prostu pisać dlatego, że w zasadzie ostatnim obrazem życia fabryk, czy w ogóle przemysłu, który nam został po PRL-u, to jest po prostu Bareya, który tak strasznie obśmiewa te wszystkie absurdy, które z pewnością istniały, ale właśnie ty przypominasz, że one nie były jedyną częścią życia tych fabryk.

Przede wszystkim wydaje mi się, że te opowieści z PRL-u wciąż grzeszyły tym samym, czym dzisiaj wiele z nich grzeszy.

I te lata późnego PRL-u, one dosyć były, zdaje się, obfite w te kasety, gdzie ludzie nagrywali swoje refleksje, pamiętniki, listy.

Napisała ją Marta Wyka, czyli już nie transformacja, tylko raczej PRL i to zdecydowanie od strony intelektualnej, ale krakowska szkoła krytyki myślę, że też jakby wykracza w pewnym sensie poza