Mentionsy

I przypomniałam sobie taką anegdotę z biografii Bretona.

Biograf Bretona twierdzi, że to było tak, że on przeczytał biografię... Trotski napisał biografię Lenina i Bretona tknął się na tę książkę i trochę złośliwie Mark Policot, jego biograf, mówi, że

Generalnie to tam nie chodziło, te poglądy, tylko to było dobrze napisane i dlatego to się spodobało Bretonowi.

No i jest taka anegdota, tutaj może ją państwu, używając młodzieżowego języka, zaspoiluję, bo Andre Breton nieprawdopodobnie chciał mieć legitymację francuskiej partii komunistycznej.

W każdym razie Partia Komunistyczna nie bardzo była chętna, żeby wydać legitymację Bretonowi.

Może nie będę Państwu opowiadała całej tej anegdoty, ale gwarantuję, że ona jest naprawdę zabawna, bo Breton dostał pewnego rodzaju zadanie, potem po chyba pięciu latach stareń i takiego uwodzenia w ogóle tej partii komunistycznej na różne sposoby, przekonywania, to była jakaś taka w ogóle historia o odrzuceniu jakiejś, no coś niesamowitego i dostał to zadanie.

I właściwie ten breton się wziął na samym początku stąd, jakby z tej anegdoty, która bardzo mi się spodobała, bo ja też bym chciała, żeby ludzie nie chodzili do pracy.

No i ta anegdota o Bretonie bardzo mi się spodoba.

Czyli na przykład wyobrażam sobie, że Andre Breton by wyrzucił w ogóle komputer i co robią ostatnio różne osoby piszące, by wrócił do maszyny do pisania.