Mentionsy

Zakładu Karnego, gdzie rozmawia z więźniami o, uwaga, literaturze i robi spotkania, na które przychodzi naprawdę sporo osób i część przychodzi przez cały czas od siatki.

Wróciłam z urlopu i moja pani dyrektor powiedziała mi, że miała telefon z zakładu karnego, że tam chcieliby przeprowadzić dyskusyjny klub książki.

Jakieś łagodniejszy albo odsiadują końcówkę wyroku i jakby cała specyfika tego zakładu karnego polega na tym, że oni mogą wychodzić do pracy, dlatego półotwarty, więc oni są tacy, że tak powiem, otwarci na świat mimo wszystko.

I potem przyszła pandemia i jakby nie można było wchodzić do zakładu karnego, więc ja im nagrywałam takie krótkie prezentacje, 20-minutowe jakieś audycje, które puszczali sobie w radiowęźle.

Poezja też zawitała do zakładu karnego.

Tej nagrody Nike przyjechał do Zakładu Karnego i to były takie trzy spotkania stricte poetyckie związane właśnie z wierszami, z tym jak się pisze, o czym się pisze.

Ja myślę, że to daje im jakiś spokój, że to jest dla nich taka możliwość oderwania się od tej prozy życia, tego zakładu karnego.

Oby, tak chciałabym, tylko właśnie jak mówię, jak widzę, że oni wracają z powrotem do zakładu karnego, może wracają dla tych spotkań, nie wiem.

To jest dyrektor zakładu karnego, no i to jest ten wychowawca kulturalno-oświatowy, który nad tym czuwa, który mnie wspiera.

I po prostu taką paczkę mi przygotowują i do tego zakładu karnego potem przekazuję te książki.

I odkąd te książki do tego zakładu karnego trafiają, to tam też to czytelnictwo rośnie.

Ja zawsze sporządzam taki protokół przekazania tych książek i razem z tymi książkami one są przekazywane do zakładu karnego.

Wszystko, ale tak, żebyśmy mieli w głowie to, że to jednak trafia do zakładu karnego, żeby tam zbyt takiej mocnej przemocy nie było jednak, czy jakieś erotyki, pornografii.