Mentionsy

Wiecie, ja ostatnio oglądałam sobie ten mocno dyskutowany wywiad z Edwardem Miszczakiem w Teatrze Szóste Piętro i zastanawiałam się, zanim ten wywiad obejrzałam, czy tam będzie jakakolwiek refleksja nad tym, co stało się także dzięki niemu, że w Polsce pojawił się Big Brother i co ten program zrobił dla światowych mediów, ale także i dla polskich.

W sumie mnie to nie dziwi, ale cofnijmy się w czasie, bo jeżeli rozmawiamy o tym, jak bardzo damy się upodlić i jak nisko możemy upaść dla rozpoznawalności sławy i zasięgów i gdzie w tym wszystkim jest etyka, moralność, może jakieś zasady, to może cofnijmy się do roku 2001, kiedy w Polsce rusza Big Brother.

Kolejne edycje Big Brothera pokazują, że pojawiają się zupełnie nowe gwiazdy, nowi celebryci, wtedy to słowo dopiero się pojawia, a reality show, które produkuje masowo takich ludzi, staje się obsesją świata.

No, przede wszystkim do tej pory, do momentu Big Brothera świat był według niektórych dość niesprawiedliwy, no bo żeby dostać się na szczyty, wydać piosenkę, nagrać, zagrać w filmie, występować w programach, być dziennikarzem, robić różne rzeczy, trzeba było mieć jakiś talent, studia, czasami znajomości, no ale generalnie trzeba się było trochę postarać.

I ten ekshibicjonizm zaczyna się niewinnie, bo nie każdy oczywiście szedł do Big Brothera, ale ja wtedy akurat pracowałam w tygodniku Gala i pamiętam jak to się budowało.

Ale też na przykład na okładkach pojawiali się ludzie z Big Brothera.