Mentionsy

No i właśnie w takiej scenerii zaczyna się historia znajomości Artura Brylińskiego i Sławomira Sikory, dwóch młodych warszawiaków, którzy pragną wykorzystać szansę, jaką dają im nowe czasy.

Sławomir Sikora i Artur Bryliński są niemalże rówieśnikami.

Takiego, który już przeszedł tę drogę, którą Bryliński i Sikora dopiero mają przed sobą, że przetarł już te szlaki, które oni dopiero mają zamiar przetrzeć i też zna wielu ludzi, krąży tam, gdzie trzeba, potrafi się zakręcić.

Sikora mówi to Brylińskiemu i obaj stwierdzają, że jest to absolutnie to, na co czekali, że jest to rozwiązanie ich wszystkich kłopotów.

Więc oczywiście jak najbardziej słusznie Sikora i Bryliński próbują się z Gmitrzakiem jakoś rozmówić, mają do niego pretensje.

Bryliński jest zaskoczony.

Wraz z tym ochroniarzem składają niezapowiedziane wizyty, czy sikorze, czy Brylińskiemu, ich rodzinom, ich partnerkom.

Kiedy Sikora i Bryliński nie chcą uczestniczyć w nielegalnych biznesach i interesach, to Gmitrzak wraz z ochroniarzem próbują ich zmusić siłą.

Wtedy Bryliński zostaje pobity i zmuszony do upozorowania kradzieży towaru w firmie, w której pracuje, bo on jeszcze pracuje.

W tamtym czasie chodziło o garnitury, o włoskie garnitury, które miał Bryliński ukraść z magazynu i Artur to robi.

Jeżdżą po całej Polsce z Brylińskim, który wchodzi do banku, realizuje czeki bez pokrycia.

Zanim bank się zorientuje, że ten czek nie ma pokrycia, to już dawno te pieniądze są w walizce Brylińskiego, który jeździ z Gmitrzakiem dalej po innych bankach w Polsce i te czeki z pienięża.

Zresztą Bryliński raz na tę policję idzie i mówi o tej całej sytuacji, że jest szantażowanym, że próbuje ktoś od niego wyłudzić pieniądze.

Natomiast bohater, którego gra Robert Gonera, on gra właśnie Artura Brylińskiego,

Sikora i Bryliński nieraz są posiniaczeni, zakrwawieni.

No więc tym bardziej wiedzą Sikora i Bryliński, że nawet jeśli pójdą na policję czy do prokuratury z tym, że ich rodzinom się grozi, to i tak zostaną odesłani z kwitkiem.

Ale któryś z nich, jest to chyba Artur Bryliński, wpada na taki pomysł, że może jednak trzeba się po prostu jakoś Gmitrzakowi fizycznie postawić.

Na przełomie lutego i marca 1994 roku Bryliński i Sikora podejmują dramatyczną decyzję, biorą sprawy w swoje ręce i raz na zawsze postanawiają zakończyć swoje cierpienie.

W tym niewielkim mieszkaniu zebrało się wcześniej to całe towarzystwo, czyli Artur Bryliński, Sławomir Sikora, Tomasz K., brat Sławka i kolega Marcin.

No i to jest miejsce wystarczająco odległe, żeby nastraszyć, też wystarczająco bliskie, żeby jeszcze wrócić i kontynuować następnego dnia poranek, tym bardziej, że Bryliński ma odwieźć babcię do lekarza.

Krótko mówiąc, nawet powalony na ziemię wciąż jest zagrożeniem dla Brylińskiego i Sikory.

I zaciekawiona tym, skąd Grzegorz je ma i w jakim celu, to ten odpowiedział, że są mu winni pieniądze, a dowody te należały do Artura Brylińskiego i Sławomira Sikory i takim oto sposobem śledczy trafiają na trop potencjalnych podejrzanych.

Akt oskarżenia obejmuje Brylińskiego i Sikorę jako głównych sprawców podwójnego zabójstwa, a Tomasz K., Marcin Esz i Paweł S. stają się współwinnymi uprowadzenia i udziału w zbrodni.

Za teorią o tym, że mężczyźni planowali zabójstwo, między innymi ma stanowić przemawiać to, że mieli ze sobą właśnie piłę, nóż, a Bryliński miał na sobie rękawiczki.

Artur Bryliński i Sławomir Sikora zostają uznani za winnych podwójnego zabójstwa.