Mentionsy

W ich pierwszej rozmowie, od słowa do słowa, Honorata mówi, że jej ojciec ma szklarnię, co oczywiście jest prawdą, na co Bogdan odpowiada, że też ją ma.

Dochodzi do sfinalizowania tej relacji, bo Honorata i Bogdan biorą ślub.

Honorata stara się jej łagodzić, ale Bogdan staje się po prostu agresywny.

Przynajmniej przez długi czas Honorata bardzo skutecznie to ukrywa, oczywiście z Bogdanem na czele.

Bliscy Bogdana, z którymi tak na dobrą sprawę mieszkają Honorata i Bogdan, często do nich przychodzą i to tak raczej się nie zapowiadawszy wcześniej i zamiast pomóc Honoracie, to utwierdzają tylko Bogdana w przekonaniu, że ma prawo żądać od żony całkowitego posłuszeństwa, bo przecież...

I rzeczywiście raz po jednej kłótni Bogdan i jego rodzina próbują zrobić z Honoraty osobę w bardzo złym stanie psychicznym, wręcz chorą, taką, która ma urojenia, jest agresywna, więc na miejsce zostają wezwane służby, no oczywiście tutaj mowa o i policji, i pogotowiu, które to pogotowie stwierdza, że faktycznie Honorata wymaga hospitalizacji psychiatrycznej.

Ale Honorata przede wszystkim ma nadzieję na to, że pewnego dnia do Bogdana dotrze, co tak naprawdę wyprawia i że dojdzie w nim do jakiejś przemiany i że on zmieni swoje zachowanie.

I gdy Honorata dostaje ten list, jest strząśnięta, bo treść listu potwierdza jej najgorsze obawy, że Bogdan prawdopodobnie nigdy się nie zmieni.

No i tak w trójkę, Honorata Bogdan i siostra Honoraty spotykają się na terenie tych kolonii.

Siostra cały czas tę sytuację obserwuje, ponieważ nie do końca się czuje z tym bezpiecznie i okej, żeby Honorata została z Bogdanem sam na sam, bo przecież są od długiego czasu w konflikcie, nie mieszkają razem z powodu przemocy, a sprawa rozwodowa jest w toku.

Honorata poszła do lasu razem z Bogdanem i już z tego lasu nie wróciła.

Uzasadnienie wyroku jest poruszające, bo sędzia podkreśla, że w tym małżeństwie to Honorata była ofiarą od lat, a Bogdan oprawcu.