Mentionsy

Jest warta uwagi, ponieważ było nam przedstawione, co my zawdzięczamy wspólnocie, jakie dostaliśmy dary od Boga, będąc we wspólnocie.

Ja mogę powiedzieć, że nawróciłem się we wspólnocie i do dzisiaj jestem osobą wierzącą.

Było podkreślane to, że my tą spowiedź tu mamy taką lepsiejszą we wspólnocie, nie taką jak w parafii, tylko, że ona jest właśnie dłuższa, taka bardziej głębsza, bardziej taka wnikliwa.

No bo nawet jak masz generała jezuitów, on ma mniejszą władzę niż Łukasz we wspólnocie.

I moim zdaniem to jest jeden z kluczowych elementów kontroli we wspólnocie.

No dar spowiedzi mam takie podejrzenie, że jest jednym z narzędzi kontroli i dorosłych i dzieci, które są we wspólnocie.

Znaczy, no w innych miejscach jest to normalniejsze niż we wspólnocie Kadzińskiego, no.

I we wspólnocie charyzmatycznej, do której trafiłem później po rozstaniu z naszą, tam też była diakonia taka wstawiennicza, szereg osób kładło rękę na ramieniu, się modliło i wszystko było okej.

Otrzymaliśmy my we wspólnocie dar kapłaństwa, czyli tych, co się troszczą o duszę człowieka.

Czas pokazał, że to trochę wątpliwy dar, no ale tak było nam... To była trochę taka konferencja motywacyjna, żeby jeszcze Wam się tu chciało być w tej wspólnocie.

Że tu u nas we Wspólnocie można być bliżej drugiego człowieka, bo jednak, no były jednak te zachęty.

Ja już to chyba powiedziałem, ale nie wiem, czy się nagrało, czy mówiliśmy poza nagraniem, że słuchaj, no stary, jest dużo osób we wspólnocie, którzy już na etapie, wiesz, jak byli tymi dwudziestoletnimi czy nastoletnimi ludźmi, no byli dysfunkcyjni jakoś, byli tak z domu, czy gdzieś, nie wiem, czy jakieś neurologiczne są ograniczenia.

Jeżeli jesteś coś wdzięczny wspólnocie, tak naprawdę bądź wdzięczny człowiekowi, Łukaszowi, bądź wdzięczny pasterzowi.

Różnica polega na tym, że tutaj się mówi, zobacz człowieku, całe twoje życie to tylko wspólnota dzięki wspólnocie pasterzowi, bo gdyby nie to, to nic byś ty nie miał, to byś nic nie znaczył.

Jest takie małżeństwo we wspólnocie, właśnie siostra i brat ze wspólnoty i oni są tacy, nikomu nie wadzą, są tacy dobrodliwi.

Miała niski status we wspólnocie.

Odnośnie tej niższej, jak Ty powiedziałeś, statutu we Wspólnocie.

No i postanowiła, że poprosi inne siostry we wspólnocie, czy któraś z sióstr mogłaby jej pomóc w opiece nad dziećmi, kiedy ona pojedzie do tego psychologa i tam podejmie jakąś formę terapii.

To ja tu kilkanaście lat życia zmarnowałem w tej wspólnocie i ja nawet nie mogę zapytać, czy któraś z sióstr mi pomoże w opiece nad dziećmi?

No jest w tej wspólnocie, ona nie ma wsparcia rodziców, bo tam chyba była przez dziadków wychowywana.

Dzieci są we wspólnocie, ma problemy fizyczne, ma psychiczne.

No i ona wysłała tego maila i jakoś nadal musi być w tej wspólnocie, bo nie ma żadnego sposobu, znaczy nie ma.

To jest bardzo trudne dla niej, dla ich małżeństwa, żeby jakoś, nawet nie wiem czy jej mąż chce, czy nie chce być w tej wspólnocie, ale ona nie ma jak sama bez męża się wyprowadzić i zacząć innego życia.

I tylko jeszcze tak dodam na koniec, że wszystkie osoby ze wspólnoty dostały tego maila i... Słuchaj no, gdyby było coś takiego, że sam początek wspólnoty 20 lat temu, ta dziewczyna, ta kobieta już 20 lat temu była od samego początku we wspólnocie.

To też taki komunistyczny zwyczaj, który chyba został podziadku we wspólnocie.