Mentionsy

I to jest na tyle silny obraz, że gdy ktoś mówi o kosmitach nie precyzując ich wyglądu bardzo często możemy się złapać na tym, że właśnie myślimy o szarakach.

W każdym razie incydent Aztec poszedł w świat i ten wizerunek Szaraka został już gdzieś w tej naszej wspólnej, wspólnym mniemaniu.

Ci noszą kombinezony i hełmy, podobnie do tych od hilów, ale po zdjęciu tych hełmów okazuje się, że mają małe niebieskie oczy, rzadkie włosy i niewielkie, ale wyraźne podbródki, co trochę nie zgadza się z tymi szarakami.

W kręgach spiskowych zaczyna krążyć opowieść o tajnym pakcie rządu USA z szarakami, w którym w zamian za przekazaną technologię dostali rzekomo wolną rękę na eksperymentowanie na ludziach.

I w 1987 roku, słuchajcie, wizerunek Szaraka przechodzi z kręgów ufologii do mainstreamu, bo pewien człowiek, Whitley Stryber, wydaje książkę Communion i w tej książce opisuje swoje własne spotkanie z kosmitami i robi coś, czego dotychczas się nie robiło w sumie.

Daje na okładkę pełne zdjęcie frontowe Szaraka, w sensie zdjęcie, ilustracje Szaraka,

One nie są co prawda aż tak bardzo szarakowe, ale warto zaznaczyć, że chociażby film Paul komediowy też opiera się na koncepcie szaraka.

Otóż w wielu historiach zestawia się ich z szarakami i reptilianami na drugim końcu spektrum.