Mentionsy

Widzę stąd... Widzę, Aśka, nasze nagrody.

Aśka, twój cudowny śmiech, możemy go mieć tylko gdzieś tam w domyśle.

To wyobrażał sobie Aśka ten twój wspaniały śmiech i to jak bardzo chciałaś w czasie tych paru lat dzielić ze mną ten mikrofon.

Chociaż nie mam na to siły, powiem szczerze, tak samo jak wkląsłem z tym ostatnim odcinkiem naszym, kiedy ty, Aśka, z nami jeszcze byłaś, mówię o Wrocławiu, czyli tym odcinkiem, kiedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że zbliża się najgorsze i że zbliża się katastrofa i że nie będziemy ciebie, Aśka, mieli.

Przesłuchałem może jedną trzecią i gdy zobaczyłem ciebie, Aśka, radosną, ale też jakby w ostatnich

Słuchaczom, ja wiem, że są wśród nich tacy pewnie odważni, którzy by chcieli tego posłuchać od razu i pewnie byłby, bo on jest cudowny, jest piękny, ty bardziej, że się gdzieś śmiało zapojesz, że tym z tobą najbardziej żegnamy, bo ta Maśka jesteś, natomiast nie...

Bo, więc pomyślałem sobie, że przychodziły mi jakieś do głowy w ogóle takie tytuły Aśka nie uwierzysz, ale tak nie chciałem, no bo to wiadomo, że trochę tak będzie, że to jest właśnie ten podcast będzie czymś takim Aśka nie uwierzysz, czyli wszystko to, z czym ja bym przyszedł do Mówisia i z czym przyszedłbym do ciebie, żebyśmy potem to omówili w Mówisiu, no to będzie teraz tu.

Więc jakby po prostu ty jesteś Aśka w domyśleń, ja natomiast będę składał relacje tobie i słuchaczom z tego, co mi tam w głowie drzemie i co mi się tam w tych dwóch półkulach układa.

Więc był taki pomysł, żeby nazwać to właśnie Aśka nie uwierzysz, ale pomyślałem sobie, że...

Aśka, nie uwierzysz.

No i właśnie to jest następna historia, tak zwane technikalia, że o tym wszystkim się teraz zajmowała Aśka.

No też kota Stefana nie ma, Aśka.

Zobacz, Aśka, jak ten czas płynie do przodu.

Ciągle w naszym podcaście to PROSZĘ JA CIEBIE gdzieś fruwało i ja co pewien czas, nawet pamiętasz Aśka, zmuszałem ciebie do tego, że mówiłem PROSZĘ JA CIEBIE.

Asior PROSZĘ JA CIEBIE, tylko Aśka PROSZĘ JA CIEBIE, to mówię no PROSZĘ JA CIEBIE, oczywiście.

Nie ma co, już się nie zastanawiajmy PROSZĘ JA CIEBIE, nie półmówisz, nie Aśka nie uwierzysz, chociaż to cały czas jest w tle.

Zresztą dużo tam, z którym bym do ciebie, Aśka pewnie przyszedł, ale o to właśnie jestem osamodniony w tym temacie, więc sam bym sobie z nim poradził.

Aśka, ty byś się śmiała jak wariatka, mianowicie.

Bez głowy, którą była, którą jesteś Aśka i byłaś Aśka, no to tak śmiało można powiedzieć.