Mentionsy

I czy Jezus miał poczucie humoru?

Czy Jezus w Nowym Testamencie, którym się Pani zajmuje, mówi o pieniądzach dlatego, że to jest tyle o pieniądzach?

Dlatego, że w Ewangelii Mateusza, bo tylko Mateusz wspomina o 30 srebrnikach, inni ewangeliści mówią tylko o zdradzie Judasza, o tym, że Judas Jezusa sprzedał, natomiast nie podają tej kwoty.

Chodzi o hipotezę, a mianowicie, że chodzi tutaj o srebrniki, które były tymi syklami świątynnymi, bo sykle świątynne czy sykle tryjskie już w czasach Jezusa

On odnosi do życia Jezusa.

Mateusz, o którym Pani powiedziała, Ewangelista Mateusz, przyjmuje się, że on jest tym celnikiem, który został przez Jezusa powołany.

No to teraz rozumiem, dlaczego tak wypominano Jezusowi to, że zasiada z nierządnicami i celnikami, tak jakby zrównując też te dwie grupy.

Była tą kobietą, która towarzyszy Jezusowi od Galilei.

Łukasz też mówi o tym, że Maria Magdalena jest tą kobietą, z której Jezus wypędził siedem demonów.

Czasami na podstawie takiego utożsamienia tej kobiety, która jest kobietą anonimową i przychodzi do Jezusa, kiedy ten ucztuje

Przychodzi do Jezusa i okazuje Mu swoją miłość.

W Ewangelii Jana jest ten słynny opis namaszczenia Jezusa olejkiem nardowym, który kosztuje 300 denarów.

No właśnie, ja muszę powiedzieć, że bardzo lubię ten fragment, bo zawsze mi się wydaje, że on jest takim dowodem na poczucie humoru ewangelisty, który to spisywał, bo Jezus mówi, czy Jezusa, bo Jezus, o ile dobrze pamiętam, znaczy sens wyłożę, kiedy ta druga z sióstr mówi, no zmarnowała ten olejek, taki drogi, a ona go zmarnowała.

Jezus mówi, że na całym świecie będą opowiadać to, co ona zrobiła, więc...

Czy to możemy łączyć w jakiś sposób z tym, że kobiety poszły namaścić ciało Jezusa?

Ciekawsza pod tym względem jest relacja Jana, który mówi, że ciało Jezusa na pogrzeb namaścił Nikodem.

Ale to też świadczy o tym, jakich przyjaciół też miał Jezus.

Ale nie słyszymy, żeby się jakoś tam wstawiali za Jezusem w czasie sądu.

Tak, to jest zresztą takie charakterystyczne dla wszystkich uczniów, tych najbliższych, którzy opuszczają Jezusa, no i tych, którzy sympatyzują.

Może nie tak jawnie chodzą za Jezusem, ale sympatyzują z Jezusem właśnie spośród tych elit religijnych, chociaż Józef z Arymatei odważył się pójść do Piłata, żeby w ogóle odzyskać to ciało, żeby można je było zdjąć z krzyża i pogrzebać, a nie wrzucić do

Jest wzmianka u Apostoła Pawła w pierwszym mieście do Koryntian, który mówi o tym, że Jezus umarł, został pogrzebany, został podniesiony z martwych

Jeśli przyjmiemy, że Jezus umarł około 30 roku, no to jest 20 lat po tych wydarzeniach.

Jemu zostało to przekazane, czyli ta tradycja o podniesieniu Jezusa z martwych była przekazywana pewnie właśnie od tych lat 30.

To znaczy, że dla chrześcijan czy dla wyznawców Chrystusa to, że kobiety akurat były pierwszymi świadkiniami, nie powiem, że zmartwychwstania, ale wieści o zmartwychwstaniu, o tym, że Jezus zmartwychwstał, tutaj zaświadczyły o tym, że Jezus zmartwychwstał, było bardzo niewygodne.

Nie byli świadkami ani procesu Jezusa, ani jego ukrzyżowania.

Okazali się tutaj mniej wierni, mniej odważni niż kobiety i po śmierci Jezusa, też tak jak pisze ewangelista Jan, z obawy przed Żydami po prostu zamknęli się, bali się gdziekolwiek wyjść, chociaż tam akurat to świadectwo Jana też nie jest takie do końca spójne i do końca prawdziwe.

Czy kobiety były równoważne mężczyznom w tej grupie, która otaczała Jezusa?

Czy tak było w czasach Jezusa?

Z jednej strony Nikodema, z którym Jezus rozmawia i rozmawia z nim wieczorem czy w nocy, kiedy właśnie ten Nikodem, ten bogaty,

Mędrzec Izraela, tak jest nazwany, przychodzi do Jezusa i nie rozumie w ogóle kompletnie, co Jezus do niego mówi.

Tak samo Jezus rozmawia z tą kobietą.

Ale też kompletnie nie rozumie, o co Jezusowi chodzi.

Więc tutaj możemy przypuszczać, że pewnie tak, że Jezus w podobny sposób mógł traktować mężczyzn i kobiety.

W Ewangelii Łukasza z kolei mamy właśnie w VIII rozdziale taką ciekawą wzmiankę o tym, że wśród uczniów Jezusa właśnie były też kobiety.

Tak, towarzyszą Jezusowi, jest takie słowo greckie akolutheo, czyli pójdź za kimś, towarzyszyć komuś albo naśladować kogoś.

I tym samym słowem określane są działania kobiet, więc kobiety idą za Jezusem, towarzyszą mu i działania mężczyzn.

Więc tutaj status uczennic i uczniów Jezusa wydaje się taki sam, ale do tego jeszcze dodany jest przy okazji opisu kobiet taki drugi czasownik, diakoneo, który oznaczał pierwotnie usługiwanie przy stole.

A więc musiały być to bogate kobiety, które finansowo wspierały ten ruch Jezusa.

Kobiety są w tym drugim kręgu uczniów Jezusa, czyli tym, który rzeczywiście towarzyszy Jezusowi w jego drodze z Galilei do Jerozolimy i do Judei.

Opisując też ten ostatni tydzień, jak my przypuszczamy, ale to ostatnie dni z życia Jezusa, że były z Nim kobiety, które przyszły za Nim z Galilei.

A Łukasz to już mówi o tym, że tych kobiet pod krzyżem i potem tych kobiet, które przyszły namaścić Ciało Jezusa było bardzo wiele.

Myślę, że akurat tutaj chyba nie potraktowano Jezusa w jakiś bardziej okrutny sposób niż innych skazanych na karę ukrzyżowania.

Nie chciał skazywać Jezusa.

Kobieta chce teraz ocalić Jezusa, tak jak wcześniej właśnie został on ocalony na podstawie snu.

I tutaj mamy Jezusa, który też jest typem cierpiącego niewinnego.

Jezus zostaje również sprzedany przez jednego z najbliższych swoich uczniów.

Ona ma tam takie elementy trochę doketyczne, trochę właśnie takie heretyckie i na przykład opisuje, w jaki sposób wygląda też śmierć Jezusa na krzyżu, a mianowicie...

Jezus tutaj wołała, mocy moja, mocy moja, a nie Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił.

Która mówi o tym, o zmienionym ciele, o tym, że Jezus się ukazuje właśnie obecnej między innymi u Pawła.

No to jak ten Jezus wyszedł z tego grobu?

No bo tutaj mamy taki slogan teologiczny, który mówi o przemienionym ciele, że niby Jezus jest ten sam, że tak daje się rozpoznać, ale z drugiej strony nie daje się rozpoznać.

Maria Magdalena rozpoznaje Jezusa dopiero wtedy, kiedy on mówi do niej Mario.

Z jednej strony opisuje w sposób bardziej szczegółowy i może bardziej nawet rzymski sam proces Jezusa.

Ale też sięga do tego, co dzieje się pomiędzy śmiercią Jezusa a jego zmartwychwstaniem.

Czy trzeciego dnia dopiero zmartwychwstaje Jezusa?

I pojawiają się właśnie te elementy, które też potem znalazły się w credo o wstąpieniu Jezusa do otchłani.

Natomiast zstąpienie Jezusa do Otłani, dialog Jezusa z Otłanią, też właśnie w zapytaniach Bartłomieja to się pojawia.

Tak, kogo tam Jezus spotyka w tej odkłani, kogo najpierw wyciąga za rękę, jak właśnie wychodzą te