Mentionsy

Ludzkość jest skazana na śmierć, ale dzięki ofierze Chrystusa, tutaj nieukazanej, ale w domyśle możemy sobie to dopowiedzieć, ponieważ patrzymy na Chrystusa Zmartwychwstałego,

To wpisanie odradzania się cyklu życia w naturze, właśnie też w zmartwychwstanie Chrystusa, który przynosi życie wieczne, jak najbardziej ze sobą były powiązane w tych opowieściach.

W kontraście do żołnierzy, którzy ukazani są w dolnej sferze, pogrążeni we śnie, w różnych ułożeniach postaci, żołnierze, którzy symbolizują, można powiedzieć, ziemską stronę też tej opowieści, ten sen i ich brak czuwania, bo oni przecież mieli pilnować grobu Chrystusa,

Ta postać uważana jest za autoportret Piero della Franceschi, ukazanego tutaj na lewo od Chrystusa, a po prawej stronie analogicznie ukazany jest drugi żołnierz z profilu.

W postawie Chrystusa, który też właśnie jedną nogę ma tak zgiętą pod kątem prostym i wychodzi z grobu.

I poprzez takie wykorzystanie rozpoznawalnego motywu, pomimo tego, że to malowidło na ścianie nie ma żadnego religijnego odniesienia w tej przestrzeni, w której się znajduje, w tej świeckiej przestrzeni Rady Miejskiej, to poprzez analogię przypomina grób, o grobie Chrystusa, przypomina ołtarz też, poprzez jakby tą formułę, którą przyjmuje.

I przypomina o obecności Chrystusa poprzez relikwie Jego grobu właśnie przechowywane w mieście.

I tutaj angielscy turyści, którzy znali już dzieła Piero della Franceschi, ponieważ chociażby jest chrzest Chrystusa w National Gallery, wówczas im dostępny w ich rodzinnych przestrzeniach

Ale jednocześnie wiąże się to też z wymową wielkanocną tego dzieła, czyli oddania ofiary Chrystusa za to, ażeby przywrócić później ludzkość do prawdziwego życia, tego życia w wieczności i szczęśliwości.