Mentionsy

Choć niepozornym mam tu na myśli Szczygła, którego namalował Carel Fabritius, bardzo zdolny, bardzo ciekawy artysta, który niestety zmarł w wyniku wybuchu prochowni w mieście Delft,

Zniszczył też pracownię Carela Fabritiusa i cudem jest, że z tej pracowni ocalało kilka dzieł.

Szczygieł namalowany był właśnie w tym samym roku, w 1654 i wiemy to, ponieważ na tej niewielkiej kompozycji widnieje bardzo czytelny, dosyć duży podpis u dołu C. Fabritius i właśnie ta data 1654.

Jednak z jakiegoś powodu Fabritius zdecydował się na zmianę tego obramienia, zdjął w ogóle tą dodatkową ramkę, pomalował wszystkie krawędzie na biało, czyli uzupełnił jednolity kolor i wtedy właśnie też zapewne nastąpiły zmiany w kompozycji, czyli tak jak Wam już wspominałam to domalowanie tej dolnej obręczy, ale też pewne modyfikacje w podpisie.

W tej nie było kameralnej kompozycji, więc Fabritiusowi zdecydowanie zależało na tym, ażeby jego nazwisko było uwiecznione w tym dziele, żeby było czytelne.

Okna, tej części, która jest na ścianie w tej grubości muru i być może miał imitować w ogóle takie zwierzątko domowe, które było popularne, znaczy sam szczygieł i takie ptaki trzymane czy to w klatkach, czy właśnie szczygły, trzymane w taki też półotwarty sposób, tak jak to widzimy na obrazie Fabritiusa.

I Fabritius na pewno znał te toposy, na pewno znał tą historię, ponieważ w warsztacie Rembrandta nie dość, że sam mistrz był wyedukowany, to też wiemy to z zapisków kolegi z warsztatu, Samuela van Hoogstratena, który spisał w takim traktacie wydanym w latach 70.

Czyli bardzo teoretyczne rozmowy i jednym z bohaterów też tego opisu był właśnie Fabritius.

Czas, kiedy Fabritius uczył się w warsztacie Rembrandta, a są to lata około 1641-1643, to też czas, kiedy sam Rembrandt zafascynowany jest i realizuje to w swoich obrazach właśnie iluzją trójwymiarowości przestrzennej w dwuwymiarowym obrazie.

I zdaje się, że to było inspirujące również dla jego uczniów, bo zarówno Fabritius później już w samodzielnej karierze rozwijał między innymi widoki perspektywiczne w Delft,

Bo właśnie z jednej strony mamy do czynienia z iluzją, ale z drugiej strony mamy też do czynienia z popisem zdolności artystycznych Fabritiusa, który popisuje się niejako przed nami, że w tej niewielkiej scence ukazującej majoludkiego ptaka, gdzie

Trudno też powiedzieć, czy wybór tego tematu jest przypadkowy, czy może wiąże się z jakimiś znaczeniami, które sam Fabritius chciał nadać temu dziełu, albo którym chciał dać wyraz poprzez to dzieło.

Szygieł Carela Fabritiusa s03 e30.