Mentionsy

I cieszy się, myślę, dużą popularnością też dlatego, że temat może jest często podejmowany przez XVII-wiecznych malarzy, ale Artemisia podążyła inną drogą w komponowaniu tego przedstawienia niż

I chciałabym zacytować Wam kawałek posłowia, ponieważ ono świetnie oddaje też i to, o czym jest książka, ale też punkt ten kulminacyjny w życiu Artemisia Gentileschi.

I Artemisia Gentileschi tę próbę wytrzymuje.

Zupełnie jakby oba obrazy, Zuzanna i Judyta, utworzyły ramy wczesnego okresu życia i twórczości Artemisia Gentileschi.

Jest to też czas, w którym Artemisia przejęła narrację o swoim życiu, przejęła stery swojego życia również.

Artemisia jednak poślubiła Pierantonia Stiatesiego.

I zgodnie z tym, co autorka książki, o której Wam opowiadam, czyli książki Niepokorna, mówi o jej współzależności między obrazami a życiem, myślę, że też możemy dopatrzeć się tego w tych dziełach, które Artemisia potem tworzyła.

I między innymi taką właśnie relację zauważam między Marią Magdaleną w ekstazie, dziełem z Waszyngtonu, a tym momentem życia, w którym Artemisia je stworzyła.

Dzieło powstało około 1625 roku, tak to jest określane, czyli w momencie kiedy Artemisia wróciła już z Florencji, ona wyjechała do niej praktycznie tuż po procesie, tuż po poślubieniu Pierantonia.

Natomiast wiadomo, że to Artemisia ponosiła cały ciężar utrzymania rodziny czy też utrzymania siebie właśnie poprzez malarstwo.

Artemisia Gentileschi, National Gallery of Art, Washington, Elizabeth Fremantle,

Artemisia często podejmowała ten sam temat na przestrzeni całej swojej twórczości.

Najwcześniejsze dzieło, jakie znalazłam, to Maria Magdalena pokutująca powstała w 1615-1616 roku, w czasie kiedy Artemisia przebywała w Florencji.

I takie też w większości są Marie Magdaleny malowane przez Artemisia Gentileschi.

I pomimo tego, że rzeźby te powstały później od obrazu Artemisia Gentileschi, to odpowiadają na to samo wezwanie kościoła katolickiego wobec artystów na ukazywanie przeżyć fizycznych, ale też takich przeżyć dostępnych odbiorcy, dostępnych wiernemu.

I Artemisia w tym konkretnym dziele decyduje się na pokazanie całej sensualności, całego tego doświadczenia, które jest w ciele.

Artemisia sięga po to samo ujęcie.

I myślę, że Artemisia bardzo wiele tu włożyła też z takiego własnego doświadczenia ciała.

I tak jak przywołałam Wam na początku cytat z Elizabeth Fremantle, jak ona odczytywała obrazy z tego najwcześniejszego okresu życia Artemisii, tak ja pozwalam sobie na też analizę tej Marii Magdaleny w ekstazie w późniejszym okresie, kiedy Artemisia wróciła do Rzymu, kiedy zaczyna budować swoją markę w rodzinnym mieście.