Mentionsy

To jest uroczystość Chrystusa, Króla Wszechświata.

I dlatego należało się po prostu solidnie najeść, ponieważ w Adwencie i w tym okresie od Chrystusa Króla, wtedy jeszcze oczywiście tej uroczystości nie była, bo ona jest stosunkowo młodą uroczystością,

Jezus Chrystus ma być Panem dziejów, ale nie Panem dziejów, królem na tronie ze złota, w purpurze, tylko właśnie w nawiązaniu do dzisiejszej Ewangelii, króluje w sercach, jest na krzyżu, jest zabity, przelewa za nas swoją krew, zbawia nas.

Chrystus króluje w sercach, bo jest miłością.

I to jest bardzo dobre rozumienie i chyba jedyne rozumienie Chrystusa Króla Wszechświata, że nie chodzi o to, żeby go ogłosić królem gminy, powiatu czy kolejnych państw.

No, to jest bardzo widoczne nie tylko w scenie, którą dzisiaj Łukasz nam rysuje i myślę, że to jest szalenie istotne, żeby zrozumieć, że Chrystus Król jest właśnie królem nagim, jest królem, który zamiast purpury ma narzuconą na siebie szkarłatny płaszcz, że zamiast złotej korony, którą dzisiaj będziemy widzieli na wielu obrazach czy triary, bo to przecież też tak Chrystus Król jest przedstawiany, ma cierniową koronę.

Czy tego się nie da zrobić na łamach kolejnych soborów, synodów, nawet podczas kazania, tylko my dzisiaj spotykając się z Chrystusem Królem, musimy tak spojrzeć na Niego właśnie w takiej perspektywie, że właśnie po to On jest mi potrzebny.

Do tego właśnie, że przychodzi czas, kiedy przyjdzie Mesjasz, który przyjdzie, Chrystus Król, który nas zbawi w sposób ostateczny.

Zbawienie jest nie koniec świata, będzie tylko właśnie Jezus Chrystus, Król, który za nas przelał swoją krew, swoje życie.

I znowu zaczęliśmy tą dzisiejszą uroczystość Chrystusa Króla od tego, że mamy w sobie pokusę traktowania Pana Boga w sposób magiczny, instrumentalny.