Mentionsy

Łukasza słyszymy, że do wielkich tłumów Jezus mówi, jeśli ktoś przychodzi do mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca, matki, żony, dzieci, braci, sióstr i tak dalej, nie może być moim uczniem.

Jeśli nie zrozumiemy kontekstu tych słów, które wypowiada Jezus.

Bóg jest obecny w historii ludzkości i w Jezusie Chrystusie, jednym z nas, chciałbym podkreślić, jesteśmy spokrewnieni z Jezusem, objawił się właśnie sam Bóg.

okupacji rzymskiej, jakie są jej realia, jak Jezus uczy, dlaczego może powiedzieć, że w stosunku do setnika takiej wiary nie znalazłem w Izraelu, ale kim jest ten setnik, kim są Rzymianie?

No więc, żeby dzisiaj te słowa były trochę głębiej wyjaśnione, no to jeśli mamy i słyszymy dzisiaj słowa takie, jakie słyszał tłum, bo wielki tłum szedł za Jezusem, Jezus się odwrócił do nich, czyli ma do nich ogromny szacunek i mówi do nich o tym, że jeśli ktoś chce do mnie przyjść...

I nagle rabin Jezus mówi do nich...

Zgodziliśmy się przed chwilą, że te słowa o nienawiści do ojca, matki, żony i dzieci z ust Jezusa są szokujące i też, że mają być szokujące.

Czyli najpierw jak to jest w oryginalnym tekście, a potem na tle też nauczania Jezusa, żeby to zrozumieć.

Więc Jezus mówi, używa tutaj czasownika miseo.

To trzeba powiedzieć, że język, i to ma być takie szokujące, bo uwaga, ja sobie coraz mocniej to uświadamiam, to jest styl Jezusa.

Jezusa styl jest bardzo ostry, to jest słowo jak miecz, które tnie po prostu.

Jezus mówi, no mój ulubiony pod tym względem fragment i zupełnie szokujący.

Do Jezusa w ósmym rozdziale Ewangelii Mateusza przychodzi młodzieniec, pozwól mi pogrzebać ojca.

A Jezus mówi, zostaw umarłym grzebanie umarłych.

I teraz to jest styl Jezusa.

To widać, to jest styl Jezusa.

Jezus mówi, kto nie nienawidzi swojego ojca, nie może iść za mną.

W duchu Jezusa Chrystusa.

Pamiętajmy, kim jest Jezus Chrystus.

Jak zrozumieć dzisiejszą Ewangelię i te słowa, żeby rzeczywiście Jezus stał się naszym Bogiem, naszym pocieszycielem, bo On przecież po to przyszedł na świat, po to się wcielił, po to został człowiekiem, żeby stał się naszym towarzyszem.

To jest towarzystwo Jezusowe.

To jest takim największym naszym powołaniem, to jest stać się towarzyszem Jezusa, żeby Jezus stał się naszym przyjacielem, kimś, kto idzie obok nas.

To jest to, co idzie, czyli Jezus idzie obok nas.

Jezus idzie za nami i Jezus idzie przed nami.

No właśnie, więc żeby tym towarzysem zostać i zrozumieć jak fajnie, jak dobrze, jak to jest niesamowita, dobra nowina, a tym jest Ewangelia, że jesteśmy Jezusowi, no to jak to rozumieć?

Zresztą Jezus walczy z taką postawą.

Tylko to chodzi, Jezusowi chodzi o to, że masz mieć w nie nienawiści, masz mieć przede wszystkim, nie o to, żeby teraz, nie wiem, pogardzać rodzicami, czy pogardzać żoną, czy dziećmi, czy braćmi, tylko chodzi o właściwą hierarchię miłości.

Józefa, Jezus mógł wynieść doświadczenie, o którym mówi w dzisiejszej Ewangelii, o budowaniu wieży i szacowaniu wydatków, tak żeby nie stać się przedmiotem drwin tych, którzy widzą, że fundament owszem położony, ale na wykończenie zabrakło.

I też to do tego nawiązuje, bo On porównuje do procesu budowlanego i to też jakby pokazuje, że znowu ja jednak bardziej widzę Jezusa jako tego Syna cieśli.

Jezus zaprasza do pewnej drogi właśnie, o której też dzisiaj mówiliśmy.

Czyli Jezus nas zaprasza do tego, że najpierw, uwaga, zaufaj mi.

Więc Jezus chce pokazać zaufaj mi, ale musisz wiedzieć, że ja jestem Bogiem.

Krzyża Jezusa Chrystusa, bo inaczej spaprzesz, spaprasz.