Mentionsy

o Jezu, ale super, ale super, też bym tak chciała.

A to porównywanie, które jest o tym, Jezu, ona to zrobiła, też chcę, to jest to, co cię może zmotywować, co może ci pomóc w jakimś podjęciu nowych decyzji, w tym ruchu do jakiejś zmiany, w tym zobaczeniu, że być może w tym miejscu, w którym jesteś, to nie do końca się czujesz jak u siebie.

w głowie jakieś takie, wiesz, po prostu zapłony, że o Jezu, o Jezu, tego nie mam, Boże, znowu wszyscy są na wakacjach, że widzimy jednak jakiś taki obrazek, a ja tutaj tyram i jestem w pracy.

No, ale to jest w ogóle, wiesz, te refleksje, one są super ważne, bo one są takimi momentami aha dla nas, na zasadzie okej, Jezu, no to rzeczywiście.

O Jezu, jeszcze teraz, wiesz, wychodzą te kwiatki właśnie, nie wiem, nie wiem, czy ty to widujesz, ale mi wpada w oko czasami takie historie, że nie wiem, jakaś...

Jezus, rzucałam tą książką naprawdę i powiem Ci, że ja się dopiero wtedy zaczęłam orientować, że życie wygląda trochę inaczej.

Czyli bardzo późno odkryłam to, że o Jezu, jedyną osobą, do której ja się powinnam porównywać, to jestem ja sprzed roku, sprzed dwóch, sprzed pięciu.

Więc dokładnie to jest o tym, że kiedy uczymy się porównywać do tego, co my zrobiłyśmy w ostatnich, nie wiem, sześciu miesiącach roku, dwóch latach, naprawdę żyjemy w tak pędzących czasach, że nie dajemy sobie kredytu za to, czyli jakby nie odwracamy się, nie sprawdzamy, Jezu, pięć lat temu to ja miałam siano w głowie w ogóle, matko.

Tylko pięć lat temu, Jezu.

O Jezu, teraz znowu coś powiedziałaś niesamowitego, co mi się od razu odpaliło, że...