Mentionsy

Założenie zakonu Templariuszy w roku 1119 było bezpośrednią odpowiedzią na niebezpieczne warunki, na jakie po I Krucjacie byli narażeni chrześcijańscy pielgrzymi w Ziemi Świętej.

Iggy de Payonne uchodzi za jedną z najważniejszych postaci założycielskich zakonu Templariuszy.

Oficjalne uznanie zakonu Templariuszy przez Kościół w roku 1129 na Soborze w Trua

Reguła zakonu, wzorowana na zasadach świętego Benedykta, przyjęta na Soborze w Trua, stanowiła centralny element tożsamości Templariuszy oraz ich codziennego życia.

Funkcja wojskowa była od samego początku kluczowym wyróżnikiem zakonu Templariuszy i zasadniczo odróżniała go od innych wspólnot monastycznych.

Gospodarczy awans zakonu Templariuszy był procesem równie niezwykłym, co starannie zaplanowanym, który w ciągu XII i XIII wieku uczynił go jednym z najbogatszych i najbardziej wpływowych finansowo podmiotów w Europie.

Czyniła z zakonu Templariuszy organizację działającą w skali międzynarodowej,

Rozległa sieć Templariuszy nie była więc jedynie oznaką ekspansji, lecz kręgosłupem całej działalności zakonu.

Bitwa pod Hittinem, stoczona 4 lipca roku 1187, była jednym z najbardziej dramatycznych punktów zwrotnych w dziejach państw krzyżowych i katastrofalnym ciosem dla zakonu Templariuszy.

Dla zakonu Templariuszy Hittin był nie tylko ogromną stratą ludzką.

Nie tylko dla państw krzyżowych jako całości, lecz w sposób szczególny dla zakonu Templariuszy.

Oznaczał definitywny koniec chrześcijańskich państw krzyżowych w Ziemi Świętej i stanowił dla zakonu Templariuszy jeden z najgłębszych przełomów w jego historii.

Po utracie Ziemi Świętej i upadku ostatniej twierdzy, jaką była Akka, wycofanie się zakonu Templariuszy na Cyjpry nie było wyborem, lecz koniecznością.

Wycofanie na Cyjprę było niezbędne dla przetrwania, lecz jednocześnie zapoczątkowało proces, który wkrótce doprowadził do dramatycznego końca zakonu Templariuszy.

Narastająca krytyka wobec zakonu Templariuszy pojawiła się wyraźnie po utracie Ziemi Świętej i przeniesieniu głównej działalności do Europy.

Po masowych aresztowaniach Templariuszy rozpoczął się szeroko zakrojony proces inkwizycyjny, który pozbawił wielu członków zakonu nie tylko wolności, lecz także godności, honoru, a nierzadko życia.

Rozwiązanie zakonu Templariuszy nastąpiło w roku 1312 i stanowiło formalne zwieńczenie długiej kampanii polityczno-religijnej wymierzonej w tę instytucję.

Rozwiązanie zakonu templariuszy było wydarzeniem bezprecedensowym.

Egzekucja ostatniego wielkiego mistrza zakonu Templariuszy miała miejsce 18 marca 1314 roku.