Mentionsy

Unia Personalna z Brandenburgią i Czoicie.

1618 doszło do znaczącego punktu zwrotnego w historii Prus i Brandenburgii .

Jan Zygmunt, elektor Brandenburgi, odziedziczył księstwo Prusy po śmierci swojego teścia.

unia personalna między Brandenburgią a księstwem Prusy.

Brandenburgia była niemieckim księstwem elektorskim w ramach świętego cesarstwa rzymskiego, podczas gdy księstwo Prusy, leżące poza cesarstwem, nominalnie było wciąż polskim lennem.

To połączenie położyło podwaliny pod powstanie Brandenburgii Prus, nowego czynnika władzy w Europie Środkowej.

Chociaż terytorium było jeszcze rozdrobnione, Brandenburgia i Prusy były geograficznie oddzielone i otoczone innymi potęgami jak Polska, Szwecja i Saksonia.

Wojna trzydziestoletnia, która wstrząsnęła Europą od 1618 do 1648 była niszczycielskim konfliktem, który dotknął także Brandenburgii Prus ciężko pod względem politycznym, gospodarczym i społecznym.

Brandenburgia Prusy, wówczas jeszcze w unii personalnej składającej się z księstwa elektorskiego Brandenburgii i księstwa Prus, początkowo niechętnie angażowały się w wydarzenia wojenne.

Ta neutralność okazała się jednak nieskuteczna, ponieważ Brandenburgia leżała między frontami stron wojujących i stała się terenem przemarszu dla różnych armii, zarówno protestanckich, jak i katolickich.

Szacuje się, że Brandenburgia Prusy straciły do jednej trzeciej swojej ludności w tej trzydziestoletniej wojnie.

Pomimo tych zniszczeń wojna miała także długoterminowe strukturyzujące skutki dla Brandenburgii Prus.

Fryderyk Wilhelm wykorzystał osłabienie władzy cesarskiej i niezadowolenie wielu książąt z przebiegu wojny, aby wzmocnić samodzielność Brandenburgii Prus.

W westfalskim pokoju z 1648, który zakończył wojnę, Brandenburgia Prusy mogły osiągnąć zyski terytorialne.

Szczególnie ważne było, że Brandenburgia-Prusy posiadały teraz większe tereny na zachodzie cesarstwa, co rozszerzyło ich wpływ.

W tym sensie wojna trzydziestoletnia była dla Brandenburgii Prus cezurą.

W 1657 traktat w Wellawie oznaczał decydujący punkt zwrotny w historii Prus i Brandenburgii, ponieważ Księstwo Prusy zostało oficjalnie wyzwolone z więzi Lenna wobec polskiego króla.

Wielki elektor Brandenburgi.

Objął władzę w trudnym czasie, bezpośrednio po niszczącej wojnie trzydziestoletniej, która położyła w gruzach duże części Europy, w tym Brandenburgia, Prusy, Pącin.

Frederick Wilhelm był ponadto zręcznym dyplomatą, który umiał wykorzystywać polityczne uwarunkowania swojego czasu, aby wzmocnić Brandenburgie Prusy na europejskiej scenie.

Fryderyk III, elektor Brandenburgi i książę Prus dążył jednak do podniesienia swojej władzy i statusu swojego obszaru panowania.