Mentionsy

Rosja dążyła do dostępu do Morza Czarnego i dominujących pozycji na Bałkanach.

Szczególnie w wojnach w późnym XVII i wczesnym XVIII wieku Rosja mogła podbić znaczące części osmańskiego terytorium, zwłaszcza w dzisiejszej południowej Rosji i na Kaukazie.

Ponadto równowaga geopolityczna w Europie przesunęła się na korzyść Habsburgów i Rosjan, którzy umocnili i rozbudowali swoje pozycje na kontynencie.

W XVIII wieku Rosja coraz bardziej stawała się największym zagrożeniem dla Imperium Osmańskiego na wschodzie.

Ponieważ Rosja chciała rozszerzyć swoją władzę nad Morzem Czarnym i Bałkanami, kosztem Imperium Osmańskiego płoni.

Rosja zyskała przez tę wojnę znacznie na mocy i pewności siebie.

Wielowiekowa rola jako dominująca potęga w południowo-wschodniej Europie i Azji przed niej coraz bardziej chwiała się, podczas gdy Rosja ustaliła się jako nowa wielka potęga,

Mogli dzięki wsparciu potęg takich jak Rosja, Wielka Brytania i Francja wywierać coraz większy wojskowy i dyplomatyczny nacisk na Imperium Osmańskie.

To doprowadziło do tego, że imperium przegrało kilka wojen i musiało oddać coraz więcej terytoriów wschodzącym potęgom, jak Rosja, Austria-Węgry czy Wielka Brytania.

Rosja raściła sobie przy tym rolę obrońcy prawosławnych chrześcijan w osmańskich obszarach, co prowadziło do napięć z osmańskim rządem centralnym.

W tym traktacie pokojowym Rosja została zmuszona do rezygnacji z roszczeń do Morza Czarnego, które teraz uchodziło za neutralne wody, gdzie nie były dozwolone okręty wojenne.

Wojna Krymska pokazała także wyraźnie, że Imperium Osmańskie bez pomocy europejskich potęg nie było w stanie egzekwować swoich interesów przeciwko silnym przeciwnikom jak Rosja.

Słabość osmańska doprowadziła do silniejszego ingerowania wielkich potęg jak Austria, Węgry i Rosja w politykę bałkańską, co zwiększyło napięcia między tymi potęgami.