Mentionsy

W okresie mykańskim, mniej więcej między 1600 a 1100 rokiem przed Chrystusem, Ateny należały do znaczących ośrodków osadniczych na lądzie stołym Grecji, chociaż nie osiągnęły takiej samej pozycji politycznej i militarnej dominacji jak Mykene czy Pylos.

Około 1200 lat przed Chrystusem na charakterystycznej skale Akropolu zniesiono mykiński pałac, który służył jako centrum administracyjne i siedziba lokalnego władcy.

W przeciwieństwie do wielu innych mykeńskich centrów, które po nagłym upadku kultury mykeńskiej około 1200 lat przed Chrystusem zostały porzucone, Ateny pozostały nieprzerwanie zamieszkane.

Ciemne wieki po nagłym upadku kultury mykańskiej, około 1200 lat przed Chrystusem nie tylko Atenę, ale cała Grecja wkroczyła w fazę głębokich zmian i niepewności, którą w badaniach określa się jako ciemne wieki.

Ta epoka, trwająca mniej więcej od 1100 do 800 roku przed Chrystusem, charakteryzowała się spadkiem populacji, utratą pisemnych przekazów i załamaniem centralnych struktur politycznych.

Archaik w okresie archaicznym, który trwa mniej więcej od 800 do 500 roku przed Chrystusem,

W obliczu rosnących napięć społecznych podjęto pierwszą próbę stworzenia pewności prawnej za pomocą prawodawstwa drakona około 621 roku przed Chrystusem.

Punkt zwrotny przyniosły reformy Solona około 594 roku przed Chrystusem.

Prawodawstwo Drakona w roku 621 przed Chrystusem w Atenach podjęto znaczący krok w kierunku rozwoju prawnie uporządkowanego państwa.

Reformy Solona w roku 594 przed Chrystusem Atyńskim mąż Stanu Solon przejęł zadanie jako archont rozwiązania problemów politycznych i społecznych Aten, które zaostrzyły się przez napięcia społeczne i nierówności między różnymi klasami.

Pisistratos, który panował jako tyran Aten od 556 do 527 roku przed Chrystusem, był centralną postacią w rozwoju politycznym miasta.

W 546 roku przed Chrystusem udało mu się po kilku nieudanych próbach zdobyć miasto i ustanowić się jako jedynowładca.

Prowadzenie demokracji przez Klejstenesa Klejstenes, ateński mąż Stamo, uważany jest za ojca demokracji w Atenach, ponieważ około 508 roku przed Chrystusem przeprowadził serię reform, które uważane są za początek ateńskiej demokracji.

Wojny perskie, wojny perskie, które trwały od 490 do 479 roku przed Chrystusem, były decydującym rozdziałem w historii Aten i całego świata greckiego, ton i całego świata greckiego.

Zagrożenie perskie jednak pozostało, a w 480 roku przed Chrystusem Perski król Xerxes zebrał ogromną armię i potężną flotę, aby ostatecznie podbić Grecję.

Związek Delijsko-Attycki został założony w roku 477 przed Chrystusem i odegrał decydującą rolę w politycznej i militarnej historii Aten oraz w rozwoju świata greckiego po wojnach perskich.

Kto sprzeciwiał się przywództwu Aten, mógł być stłumiony militarnie przez Atenę, jak na przykład w przypadku rewolty Naxos w roku 469 przed Chrystusem.

Z czasem, zwłaszcza w V wieku przed Chrystusem, doszło jednak do rosnącej rywalizacji między Atenami a innymi greckimi miastami i państwami.

Związek dylisko-attycki tracił w trakcie wojny coraz na znaczeniu i ostatecznie ospadł się poklęsca Aten w roku 404 przed Chrystusem.

Rozkwit Aten pod Peryklesem, który trwał mniej więcej od 461 do 429 roku przed Chrystusem.

Parthenon, zniesiony w latach od 447 do 438 przed Chrystusem, jest bez wątpienia najsłynniejszym i najważniejszym z tych budowli.

Ateny w ciągu V wieku przed Chrystusem stały się wiodącą potęgą morską, zwłaszcza po zwycięstwie nad Persją w wojnach perskich.

Napięcie między obiema mocami eskalowały w roku 431 przed Chrystusem, gdy Ateny i Sparta wkroczyły w otwartą wojnę.

Wojna na Sycylii, która trwała od 415 do 413 roku przed Chrystusem, była decydującą fazą w wojnie peloponeskiej, a ten, które wciąż dysponowały silną flotą, zdecydowały się na kampanię przeciwko seracusańskiemu miastu na Sycylii.

Decydujący moment wojny nastąpił w roku 404 przed Chrystusem, gdy Spartanie pod dowództwem Lisandra pokonali atyńską flotę w bitwie pod Aegospotomaita.

Panowanie 30 tyranów, pokręce Aten w wojnie peloponeskiej, w roku 404 przed Chrystusem oligarchiczna grupa znana jako 30 tyranów przejęła władzę w mieście.

Już w roku 403 przed Chrystusem doszło do przewrotu.

Panowanie macedońskie po decydującym zwycięstwie w bitwie pod Heroneją w roku 338 przed Chrystusem, w której wojska macedońskiego króla Filipa Zygonii pokonały sojusz greckich miast-państw, w tym Ateny i Teby, Ateny straciły swoją polityczną niezależność i dostały się pod rosnący wpływ Królestwa Macedonii.

Po zamordowaniu Filipa w roku 336 przed Chrystusem jego syn Aleksander Wielki objął panowanie.

Po śmierci Aleksandra w roku 323 przed Chrystusem doszło w Atenach do ostatniej próby wyzwolenia się spod macedońskich kurateli, do tak zwanej wojny lamiackiej.

Dopiero w roku 197 przed Chrystusem.

Okres rzymski w roku 146 przed Chrystusem, Grecja została oficjalnie włączona do Imperium Rzymskiego.

Zdecydującym wydarzeniem była wojna z Mitrydatesem w I wieku przed Chrystusem, w której Ateny stanęły po stronie pontyjskiego króla Mitrydatesa i przeciwko Rzymowi.

Jako karyn rzymski wódz Sula w roku 86 przed Chrystusem brutalnie splądrował miasto.