Mentionsy

Życie toczy się tu w cieniu Huty Metali Nieżelaznych.

Bo szkodliwe konsekwencje działania Huty sięgają znacznie wcześniej niż historia, którą tu opowiadam.

Wniosek koncesyjny na powstanie Huty Ołowiu został wydany w roku 1863.

I już wtedy pojawił się ogromny sprzeciw przede wszystkim środowiska dyrektorskiego powiązanego z kopalnią Szczęście Luizy, która pracowała na Borkach w niedalekiej odległości od Huty Ołowiu.

Dyrektor owej kopalni, dyrektor Kremski, zaprotestował przeciwko budowie huty Ołowiu, wskazując na możliwą degrengoladę środowiskową.

No bo obok Hutyłowiu ma sad.

Każdy, kto chciałby skrytykować działanie Huty, również 100 lat później musiał się liczyć z szykanami.

Uznała ona jednak, że na ten moment trzeba się upewnić, czy ta dziwna, nieuleczalna anemia, na którą cierpiały inne dzieci, to nieszczęśliwy zbieg okoliczności, czy może jednak wina szopienickiej huty.

Miejscowi nadali gęsto zabudowanemu osiedlu przylegającemu bezpośrednio do huty.

Jak na ironię, metodę oznaczania zatrutych ołowiem dzieci zapożyczyła z samej huty.