Mentionsy

To ponadczasowa opowieść o powołaniu ponad ideologię i o bohaterstwie lekarki Jolanty Wadowskiej-Król.

Jednocześnie ostatnie tygodnie wakacji Iza spędza już w Dąbrowie, ale na sam koniec nastolatkę i jej bliskich czeka jeszcze rodzinna impreza.

Nastolatka tak właśnie spędza wakacje.

Zamieniają ze sobą kilka zdań, a nastolatka oznajmia, że idzie na chwilę do domu.

Z gdańskiej Ossowy przyjechała do niej koleżanka, Ola, którą Iza poznała na treningach unihokeja.

Ola po raz pierwszy odwiedza Izę w jej domu.

Nastolatki wchodzą do domu, Iza zaparza im herbatę, a w międzyczasie do domu wraca też mama nastolatki, pani Małgosia.

A wszystko co dobre kiedyś jednak się kończy i około dziewiętnastej Ola oznajmia, że musi już zbierać się do domu, bo robi się późno.

Nastolatka obiecuje mamie, że tak też zrobi, po czym chwilę później wychodzi z domu w towarzystwie koleżanki.

Iza i Ola ruszają w stronę centrum Dąbrowy.

W okolicach 20.15 nastolatki są już na przystanku Paprykowa, na którym 5 minut później do autobusu linii 171 z Dąbrowy do Osowej wsiada Ola.

Ola rusza autobusem do Gdańska, a Iza na piechotę do domu i z Paprykowej kieruje się w stronę ulicy Sezamowej.

Postanawia jednak nie zamartwiać się na zapas i razem z panem Sławkiem siadają do kolacji i czekają na powrót córki.

W pierwszej kolejności kontaktuje się ze starszym synem, Patrykiem i pyta go o nastolatkę.

Gdy na dodatek siedemnastolatek słyszy przerażenie w głosie mamy i jej realny niepokój, wie, że sprawa jest poważna.

Ale nikt nie wie, co stało się z nastolatką.

Później rozstały się, a Iza ruszyła w stronę ulicy Leśna Polana.

Tłumaczy jej, że pewnie to nic nie da, że mundurowi nie rozpoczną poszukiwań dlatego, że latem nastolatka spóźnia się o godzinę do domu.

Pamiętają relację koleżanki na rolkach, która widziała Izę kierującą się w stronę leśnej polany, co oznacza, że córka była już niemal obok domu.

Spodnie i bieliznę ma zsunięte do kolan, a bluzkę podwiniętą do góry.

Chwilę później mamę, która wciąż reanimuje Izę, zamienia jeden z funkcjonariuszy, od którego z kolei czynności przejmują przybli na miejsce ratownicy, którzy dalej walczą o życie nastolatki.

Technicy policyjni zabezpieczają przedmioty, które zostają znalezione przy nastolatce.

A kilku z nich zeznaje, że przed godziną 21 faktycznie słyszeli jakieś kobiece lub dziewczęce krzyki, ale nie zareagowali, bo myśleli, że to wygłupy jakiejś grupki nastolatków.

Po dokładnym sprawdzeniu kontaktów nastolatki, śledczy nie znajdują żadnej podejrzanej rozmowy czy znajomości, jaką w ostatnim czasie zawarłaby Iza.

Wstępnie wykluczają też możliwość, by dziewczyna umówiła się z kimś feralnego wieczora i są niemal pewni, że nastolatka po prostu wracała do domu.