Mentionsy

Józefa Piłsudskiego, który był mistrzem ceremonii i tak naprawdę to była jego inicjatywa, aby ulubionego, największego jego zdaniem poetę, wprowadzić do Polski.

Udało się to wywalczyć dopiero Piłsudskiemu i komitetowi, który został powołany wtedy w latach dwudziestych.

To były gigantyczne uroczystości i faktycznie dzisiaj, myślę, możemy tak mówić, że może w jakiś sposób były one takim ćwiczeniem przed pogrzebem Piłsudskiego, ale wiemy, że brytyjscy władcy także sami sobie planują swoje pogrzeby, więc Morze Piłsudskich.

Słynne słowa, które Piłsudski miał wypowiedzieć na końcu przemówienia, określonego jako jedno z jego najpiękniejszych przemówień.

Piłsudski uwielbiał Słowackiego.

To świadczy o sile sprawczej Piłsudskiego, bo innym się nie udało.

Wawel jest zamknięty, ale Piłsudski doprowadza do tego pogrzebu, do tej wielkiej ogólnopolskiej ceremonii i sam jej przewodzi.

Przede wszystkim pogrzeb Józefa Piłsudskiego oraz także ostatni wielki pogrzeb przed wojną, czyli pogrzeb Romana Dmowskiego.

Ten największy pogrzeb, pogrzeb Józefa Piłsudskiego, to jest takie wydarzenie, które w wielu rodzinach wciąż się wspomina.

Miałem przyjemność przyjaźnić się, chyba tak mogę powiedzieć, ze Zdzisławem Najderem, który opowiadał mi, miał 5 lat kiedy zmarł Józef Piłsudski, opowiadał mi, że kiedy jako dziecko zwisał na ogrodzeniu Belwederu, wtedy kiedy umierał marszałek, wszyscy wiedzieli, że on

Mówiąc to, Najder nawiązywał do tego, że społeczność żydowska miała obrońcę w postaci marszałka Józefa Piłsudskiego.

Radiowca, praktyka, który opowiada o uroczystościach pogrzebowych marszałka Piłsudskiego.

Tak i warto wspomnieć też, że jest taka legenda nieprawdziwa, mówiąca o tym, jakoby do Warszawy na pogrzeb Piłsudskiego przyjechał kanclerz Niemiec, Adolf Hitler.

To się bierze ze zdjęcia, które czasami się pojawia, zdjęcia autentycznego przedstawiającego Adolfa Hitlera w katedrze berlińskiej, katedrze świętej Jadwigi Śląskiej zresztą, w której odbywały się uroczystości wspomnieniowe na cześć marszałka Piłsudskiego po jego śmierci.

Pogrzeb Dmowskiego, rok 1939, cztery lata po pogrzebie Józefa Piłsudskiego.

To był zresztą niejedyny przypadek, ponieważ problem ze zgodą miał również Józef Piłsudski, czy w zasadzie państwo polskie, które chciało pochowania Józefa Piłsudskiego na Wawelu, na co nie chciał zgodzić się Adam Sapieha.

Adam Sapieha, arcybiskup krakowski wówczas w 1935 roku i przez wiele lat później, który zresztą był notabene czynnym politykiem narodowej demokracji w latach dwudziestych, więc politycznie po drugiej stronie niż Piłsudski.

Takie problemy z Piłsudskim wynikały z kilku względów.

A drugi był taki, że Józef Piłsudski nie był katolikiem.

Przy tym wyznaniu pozostał, a pogrzeb sam Piłsudskiego był rzeczywiście po raz kolejny przeprowadzony również z kolejnym zaznaczeniem, że to jest ostatni pogrzeb na Wawelu.