Mentionsy
56. O zrozumieniu drugiego człowieka - rozmowa z Wojciechem Gabryelczykiem
po więcej wartościowych treści zapraszam na: https://odlaikadostoika.pl/
---
Wyobraź sobie wilka. Silnego, czujnego, niezależnego. W kulturze to symbol samodzielności — „wilk samotnik”, który nie potrzebuje nikogo, idzie własną drogą, poluje, przetrwa.
Problem w tym, że… w prawdziwej przyrodzie taki wilk nie ma szans. Wilki żyją w stadach. Wspólnie tropią, polują, wychowują młode. Tworzą więzi i mają swoje role. A wilk, który zostanie sam, prędzej czy później ginie — z głodu albo z wyczerpania.
I trochę tak samo jest z nami, ludźmi. Możemy próbować działać w pojedynkę — budować karierę, firmę, sens życia — ale prędzej czy później dochodzimy do momentu, w którym siła indywidualna nie wystarcza.
Potrzebujemy swojego stada. Ludzi, z którymi możemy współpracować, mówić wprost o trudnościach, cieszyć się sukcesami i uczyć na błędach. Bo to w relacjach kształtuje się nasza empatia, cierpliwość i mądrość. To dzięki innym widzimy siebie wyraźniej — jak w lustrze.
I właśnie o tym będzie dzisiejszy odcinek. O relacjach, o empatii poznawczej i o tym, jak rozumieć innych — nie po to, by ich zmieniać, ale by tworzyć lepsze stado.
Moim dzisiejszym gościem jest Wojciech Gabryelczyk – psycholog, biznes coach i współtwórca Instytutu Empatii Poznawczej (https://instytut-ep.pl/). Od lat pomaga liderom i zespołom odkrywać coś, co często ginie w świecie KPI-ów i targetów – że empatia nie stoi w sprzeczności z efektywnością. Wręcz przeciwnie… jest jej warunkiem.
Wojtek łączy doświadczenie menedżera, który zna realia pracy w dużych strukturach, z wiedzą psychologa, który rozumie ludzką naturę. Pracował z korporacjami, ale też z ludźmi, którzy po prostu chcieli lepiej dogadywać się z innymi – w pracy, w domu, w życiu.
W naszej rozmowie porozmawiamy o empatii poznawczej – o tym, jak rozumieć innych bez oceniania. Jak czytać emocje, intencje i zachowania, nie po to, by nimi sterować, ale po to, by budować prawdziwe porozumienie. I jak stoicka mądrość może nam w tym pomóc – bo stoik też przecież starał się rozumieć ludzi, zanim ich ocenił.
Szukaj w treści odcinka
XY teraz słyszał Gen Z. Jaki to jest problem z Gen Z?
Nie chcę mówić, że szacunek, bo szacunek jest zawsze i Gen Z też ma szacunek, tylko trochę właśnie z innej perspektywy, ale oni też są takimi ludźmi, którzy ten szacunek mają bardzo duży dla drugiego człowieka, tylko trochę inaczej go realizują, bo oni jakby czerpą wiedzę z kompletnie innego miejsca.
I teraz jak spojrzymy nie z punktu widzenia generacji, której są, czy pokolenia, którego są, tylko jak ludzie urodzeni w tym okresie, jakie mają wartości, co dla nich ważne w życiu, na co zwracają uwagę, z czego czerpią satysfakcję, co jest ich motywatorem, co ich nakręca, jaki jest ich światopogląd, jaka jest ich perspektywa.
Większość osób z generacji Z, których ja znam, ma odwrotnie, znaczy ma odwrotnie, no tak ma, no bo tak zostało wychowane i tak, czy tak się wychowali.
No ale nie nauczyli się odpowiedzialności, czy tego, jak tą odpowiedzialność... Oni w ogóle, to też jak ktoś z generacji Z nas słucha, to zaraz powie, jak my jesteśmy odpowiedzialni, co ty gadasz, bzdury jakieś.
A Gen Z mówi, no ale to może te reguły dopasują się do mnie, coś tam.
Może być tak, że ten pomysł generalnie jest dobry, ale tylko z twojej perspektywy, bo on realizuje twoją potrzebę.
Ja rozumiem tę perspektywę w kontekście dużych mózgów, ale tak generalnie widzę, że to, żeby oceniać, jest jakoś dla ciebie ważne, że nie masz zgody jakiejś takiej wewnętrznej na to, żeby w ogóle nie oceniać.
Ja tak bardzo zwracam uwagę na to, żeby nie oceniać, bo ocena będzie nas blokować przed... Generalnie potrzeba oceniania będzie nas blokować przed tym, żeby zrozumieć perspektywę drugiego człowieka.
Zobacz, co wyczło, że jakby generalnie to jakby o ocenie myślimy w podobny sposób,
Ale generalnie ja zachęcam do tego, żeby rozmawiać o tym, jakie były zachowania i jak ja powinienem je interpretować.
Czyli to, że mój pacjent jest niezadowolony z tego, co ja zrobiłem albo z przebiegu terapii, to nie oznacza, że ja jestem słabym psychologiem, bo generalnie to mógłbym powiedzieć w tym kontekście, co ja mówię, że jestem Wojtkiem, który wykonuje zawód psychologa.
Ostatnie odcinki
-
61. O tym jak być imperatorem swojego życia - r...
22.03.2026 08:38
-
60. O facylitacji: merytorycznej i graficznej -...
01.02.2026 05:00
-
59. O zmienianiu siebie, ludzi i organizacji - ...
04.01.2026 05:00
-
58. O odporności psychicznej i radzeniu sobie z...
23.11.2025 05:00
-
57. O rozwijaniu siebie i innych - rozmowa z Ka...
09.11.2025 05:00
-
56. O zrozumieniu drugiego człowieka - rozmowa ...
26.10.2025 12:06
-
55. O ważności witalności - rozmowa z Radkiem W...
21.09.2025 04:00
-
54. O uporządkowywaniu swoich myśli - rozmowa z...
07.09.2025 10:41
-
53. O mocnych stronach: ich odkrywaniu i wykorz...
17.08.2025 14:58
-
52. O stoickim sposobie życia - rozmowa z Rafał...
03.08.2025 04:00