Mentionsy

Kulthum Akbari przyszła na świat w 1967 roku w małej wiosce Malekabad Ebala, położonej w północnym Iranie, w prowincji Mazadaran.

Iran pod rządami szacha Mohammada Rezy Pahlaviego przechodził przez okres modernizacji, lecz wiejskie regiony pozostawały głęboko zakorzenione w tradycjach i zwyczajach sprzed wieków.

Iran lat 60. i 70. to kraj kontrastów.

Rewolucja islamska z 1979 roku zmieniła Iran, wprowadzając prawo szariatu.

W latach 90-tych Iran wchodził w erę reform Hashemiego Rafsanjaniego.

Gdy Iran wchodził w erę reform prezydenta Mohammada Khatamiego, a społeczeństwo zmagało się z sankcjami ekonomicznymi, 34-letnia wdowa poznała kolejnego mężczyznę.

Brak autopsji, która była standardem w Iranie dla starszych osób, bez podejrzeń pozwolił Akbari na uniknięcie odpowiedzialności i przejęcie niewielkiego majątku – domu, pola ryżowego i oszczędności męża.

W 2003 roku, gdy Iran przygotowywał się do wyborów parlamentarnych, a społeczeństwo zmagało się z inflacją, poznała czwartego męża, 75-letniego kupca z Teheranu.

Proces Kulthum Akbari, 56-letniej irańskiej kobiety oskarżonej o seryjne otrucia co najmniej 11 mężów, stał się jednym z najbardziej medialnych wydarzeń sądowych w Iranie.

Te słowa cytowane w relacjach z Iran International stały się kluczowym elementem oskarżenia wskazując na motyw finansowy.

The Sun napisał, czarna wdowa z Iranu truła mężów przez 22 lata i nikt nie zauważył.

W Iranie kara śmierci jest wykonywana przez powieszenie, w więzieniach lub publicznie.

Marginalizacja wdów w Iranie była i nadal jest jednym z najbardziej widocznych i bolesnych przejawów dyskryminacji płciowej w tym kraju.

Po śmierci męża kobieta w Iranie często traci nie tylko partnera, ale także status społeczny, zabezpieczenie ekonomiczne i dużą część praw, które posiadała w małżeństwie.