Mentionsy

Barnettowie przeszli standardowy proces weryfikacji, który obejmował ocenę ich domu, sytuacji finansowej i zdolności do opieki nad dzieckiem z niepełnosprawnością.

Pierwsze tygodnie adopcji upłynęły bez zarzutów, lecz z biegiem kolejnych Barnettowie zaczęli kwestionować podjętą decyzję, co zapoczątkowało spiralę podejrzeń i konfliktów, które doprowadziły do dramatycznych wydarzeń.

Barnettowie zaczęli kwestionować jej wiek, twierdząc, że Natalia jest dorosłą kobietą, udającą dziecko.

Badania medyczne na gęstość kości w dziecięcym szpitalu w Peyton w 2010 roku oszacowały wiek Natalii na około 8 lat, co zgadzało się z jej aktem urodzenia, lecz Barnettowie odrzucili te wyniki twierdząc, że lekarze nie znają całej prawdy.

Barnettowie, inspirując się filmem Sierota, zaczęli postrzegać dziewczynkę jako zagrożenie.

Dziewczynka nie rozumiała ukraińskiego, co Barnettowie uznali za dowód na to, że nie pochodzi z Ukrainy i jest zdecydowanie starsza.

W 2012 roku Barnettowie złożyli petycję do Sądu Hrabstwa Marion w Indianie, prosząc o jej korektę wieku na podstawie ich argumentów oraz zebranej opinii lekarskiej.

Barnettowie przenieśli się do Kanady, wierząc, że ich rodzinne życie wróci na właściwe tory.

Barnettowie rozwiedli się w 2014 roku.

Kluczowe elementy, które doprowadziły do oskarżenia Barnettów obejmowały badania medyczne Natalii z lat 2010-2011, które Barnettowie zignorowali.

Prokuratorzy argumentowali, że Barnettowie zmieniając wiek Natalii i pozostawiając ją samą w Lafayette, świadomie zaniedbali schorowane dziecko, które było niezdolne do samodzielnego życia.

Może Barnettowie mieli rację?

Psychologowie cytowani w dokumentach sugerują, że jej zachowania, które Barnettowie i Mansowie interpretowali jako manipulacyjne, mogły być mechanizmami obronnymi, takimi jak dysocjacja czy hiperczujność, typowe dla dzieci z zespołem stresu pourazowego.

Barnettowie widzieli w niej zagrożenie, być może inspirowane popkulturą, taką jak film Sierota.