Mentionsy

Biegli psychiatrzy sądowi, powołani przez prokuraturę w postępowaniu przygotowawczym, przeprowadzili szczegółową obserwację 36-letniego Miłosza oraz analizę jego stanu zdrowia psychicznego.

Na tej podstawie sąd umorzył postępowanie karne i zastosował wobec Miłosza środek zabezpieczający w postaci umieszczenia go w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na czas nieokreślony do czasu ustania zagrożenia lub poprawy stanu zdrowia z okresowymi badaniami komisji lekarskiej.

Po bochanie dopatrzył się klasycznych objawów schizofrenii paranoidalnej, a zachowanie Miłosza określił jako przejaw drażliwości, wybuchowości i braku kontroli impulsów, a nie skutków urojeń psychotycznych, podkreślając ogromną liczbę i siłę ciosów, kilkadziesiąt ran kłutych, połamane żebra, celowość ataku, skupienie na witalnych obszarach ciała.

Ostatecznie sąd przychylił się do stanowiska biegłych sądowych, uznając Miłosza za niepoczytalnego w chwili czynu.

Do Miłosza pisał list o oddanie pieniędzy, które mu się nie należały z powodu przekroczenia wieku alimentacyjnego.

Wypowiedzi Miłosza te formułowane są w taki sposób, by można było uzyskać z nich informację, że ma omamy słuchowe, wzrokowe, co wskazywałoby na zaburzenia psychotyczne.

Opinia biegłego psychologa jest niepełna, ponieważ nie wykorzystał wypowiedzi na piśmie Miłosza oraz nagrań rozmów podejrzanego z matką.

Zebrane w aktach sprawy dowody nie pozwalają rozpoznać u Miłosza tę schizofrenię paranoidalną, ponieważ nie spełnia kryteriów diagnostycznych tej choroby.

W sprawie podejrzanego Miłosza T. biegli wyłącznie po przeprowadzeniu wywiadu z nim stwierdzili, że nie istnieje konieczność obserwacji podejrzanego przez dłuższy okres czasu.

Leczenie Miłosza T opiera się na diagnozie schizofrenii paranoidalnej postawionej przez biegłych psychiatrów z Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

Sprawa Miłosza te budzi mieszane uczucia.