Mentionsy

Trwa atak USA i Izraela na Iran.

Jak obywatele tego kraju odnoszą się do ataku na Iran?

Ten odcinek zaczniemy od tego, co dzieje się w Stanach Zjednoczonych, jak tam amerykańskie społeczeństwo, amerykańska opinia publiczna reaguje na ten atak na Iran.

Opublikowane przez amerykańskie media po rozpoczęciu bombardowań w Iranie pokazują, że Amerykanie co do zasady nie popierają decyzji Trumpa o rozpoczęciu tej interwencji.

Zaledwie 27% pytanych uważa, że Amerykanie wyczerpali ścieżkę negocjacyjną, że naprawdę zrobili wszystko, aby Iran przekonać pokojowo do ustępstw

Demokraci obawiają się, że zbyt stanowcze wystąpienie przeciwko interwencji w Iranie mogłoby zostać uznane za niepatriotyczne, że mogłoby zostać uznane za obronę irańskiego reżimu.

Wprost krytykuje Donalda Trumpa za tą interwencję w Iranie.

Demokraci będą chcieli w nadchodzących dniach przeprowadzić w kongresie głosowanie nad rezolucją powstrzymującą Donalda Trumpa przed dalszymi działaniami w Iranie.

Donald Trump będzie mógł ją zawetować, ale jeżeli te głosowanie w kongresie się odbędzie, powstanie w ten sposób lista polityków, którzy interwencję w Iranie poparli, co może mieć polityczne znaczenie w przyszłości, zwłaszcza gdyby ta interwencja irańska

W związku z czym ta decyzja o interwencji w Iranie spowodowała sporo krytyki również z samego kręgu MAGA, z tej wyborczej bazy Donalda Trumpa.

Wiem zresztą, że jeszcze przed rozpoczęciem bombardowań w Iranie Tucker Carlson starał się Donalda Trumpa

Jak tam przyjmowane są wiadomości o wydarzeniach w Iranie?

Natomiast kwestie tego, czy prowadzić wojnę z Hezbollahem, z Iranem, z Hamasem raczej nie budzą w Izraelu kontrowersji.

Natomiast nie samej decyzji, czy wojnę z Iranem należy prowadzić, czy nie.

Jak wspominałem na początku, jak zapewne państwo doskonale wiecie, Iran atakuje także państwa Zatoki Perskiej.

Ja myślę, że wciąż jeszcze jesteśmy dość daleko od momentu, kiedy państwa te na serio miałyby rozważać włączenie się do wojny z Iranem.

Państwa te nie prowadziły jeszcze nigdy wojny z tak poważnym przeciwnikiem, jakim jest Iran.

Natomiast Iran jest jednak państwem zupełnie z innej kategorii.

Więc myślę, że przystąpienie do aktywnych działań zbrojnych przeciwko Iranowi byłoby ryzykowne z punktu widzenia militarnego.

Poza tym myślę, że jednak występowanie u boku Izraela w wojnie przeciwko innemu państwu muzułmańskiemu, nawet jeśli jest to Iran, który jest państwem a szyickim, b który prowadził zawsze agresywną politykę regionalną,

Chin, które, przypomnijmy, kupują surowce energetyczne między innymi właśnie z Iranu.

Dopóki ta wojna jest ograniczona głównie do Iranu, czy ograniczy się głównie do Iranu, to jest problem dla Chin, ale on nie jest krytyczny.

To znaczy na przestrzeni ostatnich lat Chiny były głównym odbiorcą irańskiej ropy i w tym miksie importowym chińskim Iran miał około 10-13%.

Z rynku światowych wypadnie tylko Iran.

Nawet jeśli byłoby to za cenę upadku reżimu w Iranie, on nie był dla Chin wcale tak bliski, jakby, jak się to rysuje na przykład czasem w takich komentarzach politycznych,

Mówiąc o osi Chiny, Rosja, Iran, Korea Północna.

Te relacje z Iranem nie są aż tak bliskie, żeby Chińczycy mieli żałować tego reżimu.

Gdyby ta wojna prowadzi do trwałego chaosu w Iranie, czy wokół Iranu, który by podważył stabilność Zatoki, tam gdzie Chiny mają też dużo partnerów, gdzie inwestują dużo, ale skąd odbierają dużo surowców energetycznych.

Wciąż oczywiście za wcześnie, żeby o tym mówić, ale jeśli by spojrzeć na kalkulacje Ameryki, one też są jednak nakierowane na to, żeby ogromnym uderzeniem zmasowanym wywołać taki szok w Iranie, żeby ten reżim po prostu się wycofał lub wręcz rozpadł.

Ja myślę, że wydarzenie takie jak atak na Iran nie wpłynął na kalendarz chińskich planów dotyczących Tajwanu czy szerzej Indo-pacyfiku.

Więc teraz wchodzenie w konflikt Iranu ze Stanami Zjednoczonymi, jednoznacznie po stronie Iranu,

Zupełnie inaczej to będzie wyglądać, jeśli za 3, 5, 10 tygodni nadal będziemy mówić o Iranie.

W poniedziałek rano pojawiła się informacja, że Iran zaatakował także bazę wojskową właśnie w tym kraju, właśnie w Turcji.

Wydaje mi się, że atak na bazę Incirlik jest bardzo mało prawdopodobny, ponieważ jakieś resztki rozsądku Iran w tej swojej strategii zmuszającej innych do rozszerzenia konfliktu zachowuje.

Pierwsze były pogłoski dotyczące tego, że terytorium Turcji rzekomo było wykorzystywane do ataków na Iran.

Europejscy sojusznicy nie brali czynnego udziału w amerykańskich operacjach przeciwko Iranowi.

Na pewno Brytyjczycy dyskutowali z Amerykanami wcześniej takie opcje, ponieważ w brytyjskich gazetach pojawiały się informacje o tym, że rząd premiera Starmera nie chciał udostępnić brytyjskich baz dla amerykańskich działań przeciwko Iranowi.

Wydaje się, że wszystkie te trzy państwa obawiały się destabilizacji Bliskiego Wschodu ze względu na amerykańsko-izraelskie działania, konsekwencji gospodarczych dla Europy, czyli wzrostu cen ropy, wzrostu cen gazu, ale konsekwencji również polityczno-społecznych, czyli migracji z Iranu do Europy przede wszystkim, ale też szerszej destabilizacji całego regionu.

Tu warto też wspomnieć, że te państwa Francja, Wielka Brytania i Niemcy miały inne podejście do Iranu niż Trump.

Generalnie najciekawszym elementem rosyjskich reakcji były kondolencje Władimira Putina, które wysłał on do prezydenta Iranu w związku ze śmiercią przywódcy tego kraju.

Natomiast najciekawsze nastąpiło dnia następnego, 1 marca, kiedy po raz pierwszy wypowiedział się niezwykle lakonicznie Putin w formie depeszy kondolencyjnej do prezydenta Iranu, pezeszkiana.

Którym nazwał śmierć Hamenei w przywódcy Iranu w nalotach jako cyniczne zabójstwo naruszające wszelkie normy ludzkiej moralności i prawa międzynarodowego.

Ta sprawa śmierci przywódcy Iranu ewidentnie poruszyła Kreml, bo i to już sprawa z dzisiaj.

Iran był bliskim partnerem Rosji, więc takie działania USA oczywiście uderzają w Kreml.

Na działania amerykańskie wobec Iranu.