Mentionsy

Porozmawiamy też ogólnie o relacjach Chiny-Unia Europejska, bo ta sprawa może pokazywać pewne procesy w tych stosunkach, w tych relacjach.

No i teraz pytanie, czy skoro Stany i Chiny już mówią tym językiem, to czy Unia też go przyjmie?

Że Unia Europejska jednak podjęła wysiłek dywersyfikacji.

Natomiast zawsze kiedy toczymy taką dyskusję, gdzie Chiny mogłyby jeszcze uderzyć, to ja uważam, że to pytanie jednak trzeba też odwrócić, czyli zastanowić się nad tym, czy są jakieś wąskie gardła, które Unia Europejska mogłaby wykorzystać przeciwko Chinom.

Zatem Unia pewne punktowe narzędzia nacisku na Chiny również posiada, ale to zależy od woli politycznej, czy będzie gotowa ich użyć.

To jest kluczowe, dlatego że Unia Europejska nie może traktować tego posunięcia Chin jako kolejny spór handlowy.

I tak naprawdę my o tym specjalnym kanale komunikacji to słyszymy od przynajmniej szczytu Unia Europejska-Chiny, który miał miejsce w lipcu.

I to jest ważne, żeby zrozumieć, że Unia Europejska...

Nie chodzi o to, żeby iść z Chinami na wojnę, tylko chodzi o to, żeby pokazać, że Unia Europejska też ma pewne instrumenty nacisku na Chiny.

Wbrew powszechnemu przekonaniu, Unia dysponuje z najednym naprawdę bardzo silnym narzędziem gospodarczym, czyli instrumentem przeciwdziałania przymusowi gospodarczemu, który przyjęła w 2023 roku.

No ale tego instrumentu Unia nigdy dotychczas nie użyła.

I pytanie jest takie, jeżeli Unia zrozumie, że to nie jest spór handlowy, to pójdzie drogą ostrzejszą.

W krótkim terminie uważam, że Niemcy i Unia Europejska muszą liczyć na to, że jednak ten kanał przesyłu metalizm rzadkich magnesów ruszy z powrotem, bo nie są w stanie ani tego zdywersyfikować, ani nie są w stanie zbudować u siebie albo w ramach projektów z innymi państw własnych łańcuchów dostaw.

Jeszcze w 2023 roku podczas szczytu Unia Chiny