Mentionsy

28 września weszły w życie pełnoskolowe sankcje ONZ wymierzone w Iran w związku z poważnymi naruszeniami porozumienia w kwestii irańskiego programu nuklearnego.

Z jednej strony trudna sytuacja polityczna Iranu, z drugiej spory w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

Przypomnę może, że porozumienie z 2015 roku, zwane z angielska JCPOA, zakładało, że Iran podda swój program nuklearny kontroli międzynarodowej, samo ograniczy się w rozwijaniu tego programu, za co sukcesywnie będą znoszone sankcje, które wcześniej nałożyła Rada Bezpieczeństwa ONZ na Iran.

bo faktycznie sankcje ONZ-owskie były znoszone, natomiast poszczególne kraje, w tym kraje zachodnie, obawiając się sankcji wtórnych ze strony Amerykanów, również de facto wprowadziły sankcje wobec Iranu.

Tych sankcji, które były stopniowo przez ONZ...

Bo ich głos też się liczy w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

przez ONZ przed 2015 rokiem.

W następstwie tego przywrócenia sankcji ONZ-owskich, zarówno Unia Europejska, jak i państwa zachodnie, Zjednoczone Królestwo, Kanada, oczywiście Stany Zjednoczone, które i tak mają swoją własną tutaj dynamikę, zaczęły przywracać i zaostrzać, uszczegóławiać sankcje ONZ-owskie wobec Iranu, które w tej chwili można powiedzieć

Sankcje ONZ-owskie co do zasady miały bardzo ogólny charakter.

Ono było o tyle ważne, że dotyczyło całego świata, bo było to zrobione w imieniu całego ONZ-u i firmowane przez Radę Bezpieczeństwa.

Po tych trzech miesiącach ostatecznie zwyciężyły, trochę siłą inercji, myślę, że sankcje ONZ-owskie przeważają ten temat, przeważą siły, które uważają, że Iran nie ma tutaj pola manewru, nie ma co liczyć na porozumienie z Zachodem.

Nie jest oczywiste, jak daleko Rosja, China i Białoruś będą gotowe w sposób jawny łamać sankcje ONZ-owskie, bo teraz mówimy, że te rzeczy podchodziły pod sankcje ONZ-owskie, ale determinacja Irańczyków do tego, żeby się zbroić, żeby się przygotowywać na kolejny, jak się wydaje, nieuchronny atak Izraela jest bardzo duże.