Mentionsy

Dzisiaj poezja Urszuli Kozioł.

Tak, poezja Urszuli Kozioł, która niestety zmarła kilka dni temu.

No tak, i w związku z tym pomyślałam, żeby przeczytać kilka wierszy Urszuli Kozioł.

Tak jak Krystyna Miłobęcka od dawna jest jedną z najważniejszych poetek dla mnie i taką, którą czytam często, do której często wracam, tak Urszuli Kozioł musiałam się trochę uczyć, musiałam się trochę nauczyć, szczerze powiedziawszy.

Urszuli Kozioł razem z Miłoszem, bo tak czytałam w ostatnich dniach, to było ciekawe.

Mówi tak troszkę z takiej niewielkiej, ale jednak góry, więc ten piedestał jest tam trochę wkomponowany w samą strukturę tekstu, co nie dzieje się w przypadku Urszuli Kozioł z całą pewnością.

Urszula Kozioł, to może jeszcze, to może jeszcze właśnie, jeszcze nie było, więc nie jeszcze, tylko to może trochę Urszuli Kozioł na początek.

To jest właśnie trochę o tym ciągłym pośpiechu, o tym, że nie dość, że czas mija po prostu, to jest duży temat poezji Urszuli Kozioł, to ludzie się zachowują tak jakby za następnym zakrętem były jakieś sprawy jeszcze ważniejsze, ważniejsze od tego, co teraz, ważniejsze od wszystkiego i tak naprawdę ten nasz pośpiech nakłada się po prostu na

Tak jakby w swojej formie materializuje czy ucieleśnia ten temat czasu, który być może od zawsze był obecny w poezji Urszuli Kozioł, a na pewno jest obecny w jej ostatnich tomach.

To są właściwie dwie ostatnie książki Urszuli Kozioł.

Ciekawy, też bardzo ważny temat Urszuli Kozioł i moim zdaniem bardzo aktualny temat.

I to jest na pewno jeden z bardzo ważnych, takich późnych tematów Urszuli Kozioł.

Te rymy są dosyć zabawne, bo też jest coś takiego Urszuli Kozioł, że nawet w wierszach bardzo lirycznych albo w takich, które są właściwie ponure, czy jakoś konfrontujące nas z najtrudniejszymi zupełnie sprawami, bo ona dużo pisze też o śmierci, po prostu o własnej śmierci, mając pełną świadomość, że gdzieś już stoi na progu śmierci, że te wiersze też mają w sobie poczucie humoru, jakieś w sobie zawierają i są takie zabawne elementy w nich.

Ale to jeszcze nie ostatnie słowo, jeżeli chodzi o poezję Urszuli Kozioł, bo

I zacytuję fragment wypowiedzi Urszuli Kozioł a propos tego wiersza.

Więc to jest komentarz Urszuli Kozioł do tamtego wiersza, kiedy ona do niego wraca już w XXI wieku i myśli o tym, jak ten wiersz zachowuje swoją aktualność.

Jakoś do tego Miłosza pasuje mi wiersz Urszuli Kozioł, który...

Także myślę, że oba te wiersze są bardzo aktualne, a w raptularzu, funkcja takiego, nie wiem, no może epigrafu, pełni fragment wiersza Urszuli Kozioł z tomu opublikowanego w 1963 roku.

Mam tutaj jeszcze taki zestaw właśnie Urszuli Kozioł i jeszcze jednego Miłosza.

Czyli Miłosz się pożywi dzisiaj przy Urszuli Kozioł.

Tak, pozostawię panu redaktorowi do skomentowania, ale przeczytałam dwa wiersze, które jakoś mi się obok siebie tak ułożyły właśnie Urszuli Kozioł i Miłosza.

Dżdżownice dosyć... Kilka razy spotkałam dżdżownice w różnych wierszach Urszuli Kozioł.

I ciekawe, że mam wrażenie, że dla Urszuli Kozioł właśnie też, że ona też patrzy w dół, że tam jest to święte.

Dzisiaj poezja Urszuli Kozioł, którą dla Państwa wybrała pani profesor Julia Fiedorczuk.