Mentionsy

Profesor Robert Gałązkowski, kierownik Zakładu Ratownictwa Medycznego WUM.

A Panie Profesorze, z Pana doświadczeniem, jaka jest ta wizja Polski i naszej świadomości do edukacji medycznej, na przykład właśnie z punktu widzenia ratownika medycznego.

I proszę zobaczyć, do jakich absurdalnych sytuacji dochodzi, że w SOR-ze jest kilkadziesiąt, kilkaset osób.

Bo oczywiście wejdziemy na stronę Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, przeczytamy jakich pacjentów w jakim czasie się przyjmuje, dla kogo jest SOR.

Możesz mieć problem, ale ludzie, tak jak śledzę profil Janka, byłam trzy razy w życiu na SOR-ze w sytuacji takiej poważniejszej i tam naprawdę przysięgam, przyjechał pan, bo go głowa boli.

Jest taki bardzo słynny profesor amerykański, kardiochirurg, który leczy dziecięce serca i zwożą mu te dzieciaki z każdego zakątka globu, nie tylko Stanów Zjednoczonych, bo naprawdę jest człowiekiem, który potrafi robić cuda.

No ustalmy, powiedzmy to wreszcie szczerze, Panie Profesorze.

Ja mam wrażenie, że niestety duża część z nas jest bezradna, bo jak popatrzy się, co myślą ludzie, posłucha, co mówią w kolejkach w aptece albo w kolejce na SOR, albo w kolejce do lekarza,

Jest dużo ataków na lekarzy na SOR-ach.

Bo tutaj Pan profesor powiedział, że ratownicy medyczni w Stanach mają kamizelki kuloodporne.

Panie profesorze, czy bycie ratownikiem medycznym to jest zawód na całe życie?

Na przykład prowadzą firmy szkolące z pierwszej pomocy albo w ogóle całkowicie się przebranżowili, ale mam też kolegów, którzy robili to lata, lat 10, 20, 15 i właśnie tak jak pan profesor wspomniał, nie byli zaopiekowani psychologicznie i pojawił się ten wyjazd i poza tym, że odeszli, że musieli całe swoje życie zmienić, że budować od nowa i

A to też na SOR-ze było.

Moimi gośćmi dzisiaj byli Agnieszka Katrynicz, Jan Świtała i profesor Robert Gałązkowski.