Mentionsy

Działania Prymasa w tej materii należy postrzegać jako wyrafinowaną syntezę obowiązków pasterza wobec swojej owczarni.

Wysiłki prymasa Wyszyńskiego na rzecz integracji ziem zachodnich z resztą kraju były zakorzenione w głęboko przemyślanej doktrynie, która łączyła argumentację teologiczną z historyczną narracją.

Silne przywiązanie Prymasa do dziedzictwa piastowskiego, a w szczególności do postaci Bolesława Chrobrego miało swoje korzenie w dzieciństwie.

W nauczaniu Prymasa postać Bolesława Chrobrego była nierozerwalnie złączona ze świętym Wojciechem.

Polska, mimo wszystko, realizm i rację stanu w relacjach Prymasa z PRL.

Podobnie jak zwane Małe Porozumienie, gdy z grudnia 1956 roku zawarte po uwolnieniu Prymasa umożliwiło powrót biskupów na Ziemie Zachodnie, co stanowiło kolejny krok w drodze do normalizacji i integracji tych terenów z resztą kraju.

Współcześnie relacje Prymasa Wyszyńskiego z władzami PRL bywają upraszczane, co wyłącznie zaciemnia obraz tej misternej pracy.

Zaangażowanie Prymasa Wyszyńskiego w sprawy ziem zachodnich nie ograniczało się do strefy doktrynalnej i retorycznej.

Osobista obecność i aktywność duszpasterska Prymasa na ziemiach zachodnich dowodzą, że jego zaangażowanie było głębokie i autentyczne.

Wizyty Prymasa były symbolicznymi aktami, które wzmacniały tę rolę.

Publicznie oskarżały Prymasa o rzekome milczenie w sprawie Ziem Zachodnich i sprzyjanie rewizjonizmowi, całkowicie ignorując jego liczne jednoznaczne wypowiedzi.

Dyplomatyczna batalia o uznanie od Watykanu pełnego kanonicznego uznania dla nowej organizacji kościelnej na ziemiach zachodnich była najdłuższym i jednym z najtrudniejszych frontów walki prymasa Wyszyńskiego.

Było to zwieńczenie niemal 30-letnich zmagań i największe dyplomatyczne zwycięstwo prymasa Wyszyńskiego.

Rola Prymasa Wyszyńskiego w utrwaleniu zachodniej granicy.

Strategia Prymasa rozwijała się równocześnie na trzech kluczowych frontach.