Mentionsy

Lecz niemniej Walia jako tradycyjny hardland laburzystów była jednym z największych spojów tego całego systemu politycznego Partii Pracy.

Mógł kandydować o to miejsce, potencjalnie je zdobyć, zasiąść w ławach Westminsteru i jako już parlamentarzysta rzucić wyzwanie Keirowi Starmerowi tutaj o przywództwo partii laburżyskowskiej z tego oto względu, iż żeby stać się przywódcą partii pracy, potrzeba wpierw być posłem.

W premierach, którzy byli oceniani bardzo negatywnie, Lee Strauss, Theresa May, Richard Sunak, mamy wielkie zwycięstwo Lewicy, wielkie zwycięstwo Partii Pracy.

Mówię oczywiście o partii pracy, o laburzystach.

Problemem jest między innymi to, że wewnątrz partii pracy nie ma wielu postaci, które byłyby

Zasady wewnętrzne Partii Pracy wyglądają tak, jak wspomniałem, że żeby tutaj kandydować i ubiegać się o przywództwo Partii Pracy, trzeba być posłem.

Oznaczałyby praktycznie całkowitą deklasyfikację Partii Pracy.

Na 14 maja było 97 parlamentarzystów Partii Pracy, którzy nawoływali do ustąpienia Starmera, więc jedna czwarta.

No ale scenariusz walki o władzę według partii pracy ziści się dopiero, jeżeli Andy Bernham faktycznie zostanie wpierw dopuszczony do kandydowania w tych wyborach uzupełniających i po drugie wygra.

Zaleta w porównaniu do większości polityków Partii Pracy, w tym samym Starmem na czele, dlatego, że w badaniach poparcia publicznego jest 4% na plus.