Mentionsy

I filozofowie, o których mówimy, tacy jak Karol Libelt, Bronisław Trentowski czy August Cieszkowski, tworzą tę drugą generację polskiego romantyzmu, która wchodzi na scenę naszej kultury umysłowej po upadku Powstania Listopadowego.

A więc ten nurt w ramach polskiej filozofii, który tworzą przede wszystkim August Cieszkowski, Karol Libelt,

Dostali państwo ode mnie teksty Libelta i Trentowskiego.

Mianowicie nie tylko filozofowie profesjonalni tacy jak August Cieszkowski, Karol Libelt czy Bronisław Trentowski zajmują się filozofią, ale jakąś formą refleksji filozoficznej zajmują się także polscy poeci.

Oni nie od dzisiaj wiedzą o tym, że na przykład hasło pracy u podstaw i pracy organicznej zostało sformułowane przez tytułowych, bo są tymi przedstawicielami tej polskiej filozofii narodowej, Libelta i Cieszkowskiego na długo przed pozytywistami.

Mickiewicz jako pierwszy, a później ci polscy filozofowie narodowi, tacy jak Cieszkowski, Libelt, zwłaszcza Libelt czy Trentowski śledzą.

Otóż Karol Libelt, czyli jeden z twórców polskiej filozofii narodowej, jeden z kluczowych trzech twórców polskiej filozofii narodowej,

Że po pierwsze, Libelt niezależnie od tego, że nie zgadzał się na pozytywistyczną krytykę metafizyki, uważał, że i teraz tutaj cytat, ci twórcy nowej, materialistycznej, pozytywistycznej filozofii

No i Libelt wprost mówi o tym, że idea prawa musi być zastąpiona przez ideę siły.

Spór w związku z tym Libelta z klasyczną filozofią niemiecką dotyczy nie tego, czy powinniśmy ujmować duchowy wymiar istnienia jako coś autonomicznego, ważnego dla naszego sposobu pojmowania na przykład rzeczywistości społeczno-politycznej, tylko tego, jak ten duchowy wymiar istnienia postrzegać i rozumieć.

Można trzy na koniec kluczowe cytaty z różnych zresztą pism Libelta.

Filozofia nowa, czyli ta, którą proklamuje Libelt, która ma być filozofią słowiańską, pojmuje, że tam prócz wiedzy jest żywot ducha, jest inkarnacja jego w jednostkach, że zatem ten cel, ten postęp, tę mądrość realizują narody, a w narodach osoby pojedyncze i nikt jak osoby pojedyncze.

Która uważa, że nie istnieją żadne idee, które nie miałyby tego co Libelt określa mianem pojawu materialnego, które nie miałyby pewnego kształtu, które nie miałyby pewnej formy.

To jest właśnie odrodzenie Arystotelesa, to jest to co Libelt tutaj proponuje, postuluje wprost.

Ja żeby to zobrazować bardzo lubię Libelta określać mianem, on oczywiście nigdy się tak nie określał,

Otóż Libelt jest

Tak samo istotą filozofii Libelta jest to, żeby powiedzieć, że idee, których nie jesteśmy w stanie sobie przedstawić, że idee, które nie mają odniesienia do naszego powszedniego, materialnego doświadczenia, które porozumiemy jako jakieś bezkształtne,

Po pierwsze, Libelt podważa kartezjański punkt wyjścia w filozofii, czyli to cogito ergo sum, czyli taki pogląd, że zaczynam od aktu myślenia, od podmiotu myślącego i dopiero z niego, z pewności tego uchwycenia siebie jako myślącego wywodzę fundamenty dla całego systemu wiedzy, w tym istnienie zewnętrznego świata.

To jest puenta już ściśle polityczna, bo Libelt oczywiście zastanawia się nad tym, jak to było możliwe, że doszło do czegoś takiego jak rozbiory Polski.

I to jest oczywiście pewien zarzut, który Libelt formułuje wobec filozofii heglowskiej, czyli filozofii jego nauczyciela, to był recenzent jego rozprawy w sensie.

Nie rozumiem z czego Libelt wyprowadzał to dowartościowanie tej partykularności właśnie.

Ale po pierwsze pogląd Libelta jest taki, że ja w punkcie wyjścia odnajduję siebie w świecie jako ktoś partykularny i jednostkowy.

Libelt przy wszystkich różnicach między nimi.

Libelt, Kierkegaard, Marx, Nietzsche.

Tak samo oczywiste jest to dla Libelta.

Innym źródłem dla tego myślenia, ale w tym sensie Libelt poprzedza polską filozofię analityczną, to znaczy on mówi coś, co po siedemdziesięciu paru latach napisze Kazimierz Twardowski.

Libelt, czyli do dzisiaj oczywiście twórca Szkoły Lwowsko-Warszawskiej, najważniejszej polskiej szkoły filozoficznej.

Libelt na przykład mówi, że nie da się myśleć rzeczy bezkształtnych, bo myślenie odbywa się w języku.

Fundamentalną różnicą, jak sięgnął państwo do jakiegoś dobrego opracowania, znajdą państwo tam taką tezę, że główną osią sporu między polskimi heglistami, a więc ludźmi, którzy byli wyedukowanymi w szkole heglowskiej jak Cieszkowski czy Libelt, a Heglem była filozofia religii.

I Libelt robi w tym miejscu dokładnie coś odwrotnego.

Tak jak Hegel, to jest oczywiście pewna interpretacja, ale wyrasta z myślenia protestanckiego, to Libelt właśnie wyrasta z tego myślenia katolickiego, które oparte jest na, na przykład, nie jest przypadkiem, że najważniejszym świętem kontrreformacyjnym, które do dzisiaj obchodzimy, jest zboże ciało.

Czyli oni dosłownie, pierwszy Cieszkowski, potem Libelt, głoszą postulat wyobrażalności pojęć.