Mentionsy

Dzień dobry, Kacper Kita Państwa wita, a dzisiaj mam wielką przyjemność zaprosić Państwa na debatę na temat sytuacji w Kościele, a konkretnie na temat święceń zapowiedzianych przez Bractwo Kapłańskie św.

Piusa X jest bliska i się z nią w pełni identyfikuje z diagnozą sytuacji w Kościele, jaką ma bractwo.

II Sobór Watykański doprowadził do kryzysu w Kościele, do bardzo poważnego kryzysu, który jest oczywiście wieloaspektowy i kilkadziesiąt lat po Soborze już minęło i sądzę, że wszystkie wymiary życia Kościoła w zasadzie zostały tym kryzysem dotknięte.

tego co się w Kościele dzieje, jak ten kryzys wzrasta, jak następuje odejście od tego co Kościół głosił przed rokiem od apostołów do roku 1958 i to idzie od góry od samego Rzymu.

A skala tego kryzysu jest bezprecedensowa, bo tak jak mówię, kryzysy, które były przedtem w Kościele, jak na przykład reformacja, to one oczywiście były wielkim wyzwaniem i nieszczęściem, bo prowadziły do odpadnięcia od Kościoła ogromnych części w przypadku reformacji Europy, ale nie było wówczas tak, że to Rzym przeszedł na protestantyzm.

Najwyższym prawem w Kościele jest zbawienie dusz.

Które głoszą nowinki, które nauczają nowinek, ażeby tych kapłanów rzeczywiście dobrze przygotowanych i wiernych tradycyjnej doktrynie, odprawiających sakramenty tak, jak się zawsze w Kościele odprawiało, wyświęcić potrzebni są biskupi.

Przechowania depozytu wiary w Kościele.

Pawle, a ty jak odnosisz się do zarzutów Sergiusza jako człowiek, który od lat krytykuje kryzys w Kościele, ale zdecydowanie nie idziesz tak daleko jak Sergiusz?

Komunię Świętą przyjąłem na kolanach idous, tak jak pewnie wiele innych osób w tym kościele.

Takich mszy jest wiele, można sobie iść i pobożnie się Vetus Ordo Missae modlić, więc powiedziałbym, nic nie uprawnia nas do przyjęcia takiej zasadniczej postawy niezgody na to, aby papież, biskup Rzymu, zgodnie z nauką I Soboru Watykańskiego i tradycją Kościoła, dysponujący uprawnieniem do rządów w Kościele,

W różnych miejscach w Kościele jest możliwe przeżywanie normalnej katolickiej wiary i nie trzeba w tym celu wiązać się z żadną strukturą, która konstytuuje się na sprzeciwie wobec uprawnienia biskuparzemu.

Zacznijmy od tego, że jednak nie jest normalną sytuacją w Kościele, kiedy na przykład papież uczestniczy w aktach indyferentyzmu religijnego.

I to konstytuuje kryzys w Kościele.

To nie jest normalna sytuacja w Kościele.

Moim zdaniem te instytuty stanowią fałszywą odpowiedź na kryzys w Kościele.

No bo Tradycyjny Skórzec twierdza, że te msze są organizowane dla tych, którzy akceptują zmiany w Kościele.

W dwóch punktach w Austrii, w kilku punktach we Włoszech, na północy Włochy w Rzymie w kilku punktach, w dwóch punktach chyba w Chorwacji, no i w kilkunastu punktach w kościele katolickim w Polsce, w parafiach.

Natomiast to, że mamy obietnice Pana Jezusa dotyczące Kościoła, to wcale nie oznacza, że w Kościele nie będzie kryzysów żadnego rodzaju, że nie będzie różnych trudności, nawet bardzo dużych, że nie będzie na przykład zaćmienia jakichś różnych znamion Kościoła, bo na przykład mamy dzisiaj

w Mystici Corporis, uczy o tym w encyklikach w sprawie biskupów chińskich, wyraźnie doktryna kościoła rozróżnia władzę święceń, której udziela biskup kandydatowi do święceń biskupich oraz władzę jurysdykcji, która rzeczywiście pochodzi, władzę rządzenia w kościele, którą ma np.

Były sytuacje w Kościele w przeszłości, w historii, kiedy na przykład kapituły katedralne decydowały o wyświęceniach biskupich.

Obrazuje to też fakt, że do roku 1951 w kościele karą za wyświęcenie biskupa bez zgody papieża była suspensa.

Bo dzisiejsza sytuacja w Kościele właśnie taki stan nam konstytuuje.

No takie jest dzisiaj prawo, które papież ustanowił i nie kwestionujemy, tak sądzę, ja nie kwestionuję prawa papieża do bycia najwyższym prawodawcą w Kościele, więc sytuacja z tradycji, sprzed Soboru, czy sprzed w ogóle Nowego Kodeksu Prawa Kalanicznego może być tylko pewnym argumentem pomocniczym, istotnym, ale to nie pozwala nam odmówić funkcjonowania temu prawu, które dzisiaj jest ogłoszone, to po pierwsze.

Tak jak on wygląda i te wszystkie furtki, które on pozwala stosować, uważam, że Bractwo konstytuuje de facto równoległe rządy w Kościele.

Oprócz samego bractwa, może oprócz arcybiskupa Wiganona, a ponad 5000 biskupów w kościele katolickim, można na palcach jednej ręki policzyć tych biskupów, którzy zgadzają się z tą optyką.

Kardynałowie, którzy są w Kościele powołani do tego, aby współrządzić z papieżem, też tak uważają.

No gdy święty Atanazy w czasach kryzysu aryńskiego wyświęcał biskupów, wkraczał na tereny diecezji innych biskupów i też działał bez ich zgody, oni też wszyscy, zdecydowana większość biskupów popierała arianizm wtedy, więc jakby to w Kościele, zresztą pan redaktor posłużył się tym argumentem demokratycznym, po czym dodał, że on nie jest rozstrzygający, no ale w Kościele są takie sytuacje i z tym dzisiaj się mierzymy, które są możliwe do wykazania, w których

Ono reguluje, mimo że to jest najwyższe prawodawstwo w Kościele, prawo kanoniczne jest prawem ludzkim.

I dzisiaj, tą sytuację, którą mamy w Kościele,

To są rzeczy dzisiaj dopuszczalne w Kościele i po prostu Rzym na to nie reaguje.

Dzisiejsza sytuacja w Kościele nam pokazuje, że niestety ten fundamentalny obowiązek jest przez ludzi Kościoła nierealizowany.

Paweł jest autorem książki o kościele w Niemczech.

Ale znajdziemy w Kościele i biskupów, i kardynałów, a więcej księży, którzy mówią prawdziwe rzeczy i na temat Żydów, muzułmanów, rozmaitych błędów wierzy.

Oraz wymaga akceptacji godziwości wszystkich zmian, które nastąpiły w Kościele.

I dlatego mamy ten stan konieczności w Kościele.

Bo taka jest rzeczywistość dzisiaj w Kościele.

I przypisywanie każdego możliwego błędu, który dzisiaj rozpanoszył się w kościele katolickim, Soborowi, a zwłaszcza nowej liturgii, jest po prostu kompletnie nieuprawnionym nadużyciem, bo wszyscy o tym powiedzą, pisał o tym Yves Chiron.

Gdyby Bractwo nie miało biskupów i nie miało tego zapewnienia ciągłości, w ramach uprawnionego nieposłuszeństwa w związku ze stanem w Kościele może tych biskupów wyświęcić, to jeśli chodzi o samą tradycyjną mszę, oddzielając od kwestii doktryny, Watykan mógłby z łatwością doprowadzić do eliminacji tradycyjnej mszy.

Tylko Pan Bóg wie oczywiście, jak długo ten kryzys w Kościele jeszcze będzie trwał.