Mentionsy

Do tego 2 lipca tego roku zmarł Ozzy Osbourne, lider grupy Black Sabbath, niegdysiejszy, później wybitny artysta muzyki metalowej, grający również solo.

Malwin, od ciebie w takim razie zacznijmy, bo masz koszulkę Black Sabbath.

No niestety nie udało mi się być na żadnym koncercie Black Sabbath.

Danielu, u ciebie jak było z tym Black Sabbath i z Ozzy?

Ja od niego i w ogóle Black Sabbath tak naprawdę poznałem dosyć późno, ponieważ wychowywałem się w domu, gdzie jeszcze wtedy jak ja byłem dzieckiem, moja młoda mama, ona się bardzo lubowała w muzyce folkowej, zwłaszcza takiej świętokrzyskiej, ponieważ moja mama stamtąd z ziemi świętokrzyskiej pochodzi, więc u mnie w domu się bardzo dużo słuchałem świętokrzyskiego folkloru.

a pierwszy raz płytę Black Sabbath słyszałem tak, tą pierwszą płytę Black Sabbath słyszałem mając lat 16 tak naprawdę nikogo wokół w moim otoczeniu nie było kto by interesował się muzyką lat 70 i właśnie takim hard rockiem początkiem heavy metalu raczej to już były lata 90 tak więc dopiero wtedy gdzieś zacząłem się w to wdrażać

Mnie zafascynował jego tembr głosu, jego wokaliza i po prostu ta muzyka z lat 70., którą grał na pierwszych trzech płytach Black Sabbath, która się różniła zupełnie od tego, co słyszałem na przykład na płytach Led Zeppelin czy

No i myślę, że do dzisiaj mam właśnie, jeżeli myślę o Ozim, to o tych pierwszych trzech płytach Black Sabbath, troszkę mniej o jego solowej karierze.

Ja przyznam wam się, że do końca nie pamiętam, kiedy po raz pierwszy usłyszałem Black Sabbath.

natychmiast to wchodziło i to nawet od Led Zeppelin powiedziałbym, że tym się Black Sabbath różnił, bo chyba Led Zeppelin jednak wymagał trochę więcej zaangażowania.

No i później powróciłem do tej muzyki Black Sabbath w liceum, kiedy eksplorowałem metal i korzenie metalu.

Never Say Die i moimi ulubionymi płytami tego pierwszego Black Sabbath z tej pierwszej dekady funkcjonowania był Paranoid i może was to zdziwi, ale był Sabotaż.

I potem usłyszałem Never Say Die i stwierdziłem, że ten zespół chyba się wypalił i dalej już nie eksploruje Black Sabbath.

I oczywiście należy pamiętać, że głównym mózgiem w Black Sabbath był Tony i Gizer, bo Tony był multi-instrumentalistą, grał nie tylko na gitarze, ale uwaga, na flecie.

Gizer natomiast jako mól książkowy napisał większość legendarnych tekstów Black Sabbath.

A przypominam, że pierwszy riff do piosenki Black Sabbath z albumu Black Sabbath jest nazywany diabolicznym interwałem.

Więc ojcowie gatunku mieszkali w takich właśnie dzielnicach robotniczych, co ma kluczowe znaczenie w ogóle rozumienia, czym było Black Sabbath i jak rozumieć ich późniejszą karierę, naznaczono tymi wybrykami przykładnego rock'n'rollowego życia.

Okej, ale mamy tutaj kreację, a teraz powiedzmy sobie troszeczkę o muzyce, zarówno tej muzyce Black Sabbath, jak i muzyce samego Ozziego, kiedy już konkurował z Black Sabbath po odejściu czy po wyrzuceniu z zespołu.

Chyba zgodzimy się i myślę, że większość krytyków się zgadza, że nawet jeżeli przed Black Sabbath były obecne w rock'n'rolu jakieś elementy typowe dla metalu, nie wiem, jakieś okultystyczne, jakieś mroczne itd.,

to jednak muzycznie Black Sabbath chyba tym swoim utworem pod tytułem Black Sabbath rozpoczął erę metalu, bo jakby mocno nie szukać, to chyba jednak ciężko byłoby znaleźć coś, co w tak wyczerpującej formie jednak by stanowiło otwarcie tego nurtu w ogóle w muzyce, więc myślę, że tutaj się zgódzimy, ale...

Tam oddam teraz głos, to może Daniel teraz ty dla odmiany opowiesz nam o tej wpływowości muzyki Black Sabbath i Ozziego.

Gdy powstaje Black Sabbath, 68 rok, to są przecież czasy rewolucji takiej kulturowej, czasy hippisowskie, Jimi Hendrix, Santana i tak dalej, te wszystkie dekadenckie społeczności, wszyscy gdzieś tam zaczadzeni narkotykami i tą powszechną kulturą pokoju, miłości i tak dalej, a dobrze wiemy, co się za tym kryło.

więc Black Sabbath jeszcze wcześniej jako polka talk band też nie mieli w swoim założeniu grania ciężkiej muzyki metalowej tylko chcieli grać bluesa i próbując rozwinąć swoją karierę

Podobno właśnie nawiązując do włoskiego jakiegoś horroru, który leciał w kinie, a jego tytuł tego filmu był przetłumaczony na angielski Black Sabbath.

Black Sabbath, no to całe to towarzystwo wyglądało w sumie jak hippiesi z lat 70., dzwony, wysokie buty na platformach, na koturnach, fryzury też nie odbiegały, niczym się nie różniły.