Mentionsy

A mowa tutaj o Jeanu Raspailu, autorze, który zmarł stosunkowo niedawno, bo w 2020 roku, czyli 6 lat temu, natomiast pośmiertnie

A powodem, dla którego mówimy o Jeanie Raspailu akurat dzisiaj jest sytuacja, która miała miejsce na platformie Amazon kilka dni temu, a mianowicie dość niedawno

Amazon, jako wielka firma, która dystrybuuje i udostępnia także książki do sprzedaży, postanowiła wycofać ze sprzedaży i zablokować, zakazać rozpowszechniania powieści Jeana Raspaila pt. Obóz Świętych.

Autora, raz jeszcze powtórzę, Jeana Raspaila, który de facto, jako że był autorem czy pisarzem konserwatywnym, też nie cieszył się zbyt wieloma względami we współczesnym świecie literackim.

Ona jest zresztą bardzo poczytna i Jean Raspail zajął tutaj pierwsze miejsce ze swoim obozem świętym.

To znaczy książka Jeana Raspaila trafiła również na listę najlepiej sprzedających się utworów literatury francuskiej.

I tutaj właśnie Obóz Świętych, Jean Raspail trafił na listę również najlepiej sprzedających się utworów literatury francuskiej.

Bo część z Państwa pewnie nie orientuje się ani w autorze, jakim jest Jean Raspail,

Książka Jeana Raspaila pt. Obóz Świętych to jest powieść.

Twórczość literacka Jeana Raspail jest bardzo dobrze znana polskiemu czytelnikowi, głównie za sprawą starań wydawnictwa Dębogóra.

Więc Miłosierdzie jest taką też książką, która, książką Jeana Raspaila, która pewnie nie została dokończona, ale może to i dobrze, bo dla struktury tej książki, znaczy strukturze tej książki to służy.

Takiego dzieła otwartego, ale właśnie te trzy książki głównie bym polecił Państwu jako utwory, które pokazują całą paletę możliwości Jeana Raspaila jako pisarza.

Geneza tego utworu, czy genezą tego utworu jest pewna sytuacja dość prozaiczna, czy też wspomnienie Jeana Raspaila, który przechadzając się po lazurowym wybrzeżu spoglądał

W każdym razie Jean Raspail spoglądał w lazurowe wybrzeże, zachwycił się, ale przyszła mu nagle pewna przerażająca myśl, bo wyobraził sobie, że do brzegu Francji

Jean Raspail się tym przeraził, taką wizją.

Kim jest Jean Raspail, Michał Gołębiowski, Prześwity, Nowy Ład.

Kim jest Jean Raspail?

I kiedy tak Jean Raspail o tym rozmyślał, zwłaszcza od strony tego, że nie czuje się jako nowoczesny Francuz, czy też mieszkaniec nowoczesnej Francji, bo wewnętrznie on jako pisarz, jako człowiek, jako intelektualista raczej się utożsamiał ze starą Francją, tą Francją monarchii, natomiast on jako mieszkaniec współczesnej Francji, czy on wobec takiej sytuacji czułby się bezpiecznie i czułby

Nadało temuż Jeanowi Raspailowi taką etykietę pisarza niemalże proroczego, bo on w przekonaniu wielu jakoś przewidział tendencje, które jakby ziściły się jotawiotę właśnie współcześnie, czy też w tej historii naszej najnowszej.

Ja nie będę streszczał całej powieści, żeby nie odbierać Państwu przyjemności z czytania tej książki, żeby też nie odsłaniać wszystkiego w ten nieudolny mój własny sposób, tylko żeby oddać głos jednak Jeanowi Raspailowi, bo sądzę, że po tym materiale część z Państwa, myślę, że ci z Państwa, którzy nie czytali Obozu Świętych,

Dlatego też ta książka Obóz Świętych Jeana Raspaila, ona miała kilka takich momentów swojego renesansu, ożywienia, zainteresowaniem tą powieścią.

To on, jako bohater, a najprawdopodobniej jest to jakby alter ego Jeana Raspaila, nie chce przede wszystkim tego, żeby jego wnuki oskarżały go moralnie o odpowiedzialność za ten stan rzeczy.

Otóż oczywiście tutaj zarzuca się Jeanowi Raspail, istnieje obawa, że ta książka jest niebezpieczna, że zasiewa niebezpieczne idee w czytelniku, ale to, co już od samego początku, od 1973, kiedy Obóz Świętych pojawił się drukiem po raz pierwszy, wciąż jeszcze zarzuca się tej książce rasizm i ksenofobię autora.

Czyli, że Jean Raspail jest rasistą i ksenofobem w swojej wizji, co w moim przekonaniu jest nieuczciwym postawieniem sprawy w stosunku do zarówno intencji autora, jak i do struktury całej tej powieści, bo trzeba tutaj przyznać,

Że Jean Raspail jako pisarz, on zachowuje pewną empatię, pewną dozę empatii w stosunku do tychże bohaterów czy tych ludzi, którzy borykają się z bardzo trudną sytuacją właśnie u siebie w Indiach, a jego główne ostrze krytyki

Można tutaj sobie przypomnieć o tym, co w swoich wspomnieniach już zawarł Jean Raspail, kiedy pisze o tym, w jaki sposób wpadł na pomysł stworzenia obozu świętych.

Właśnie on, Jean Raspail, stwierdził, że podstawowym motywem jego strachu, jego przerażenia jest to zawieszenie i brak odpowiedzi na podstawowy problem.

Analiza, taka dogłębna, którą przeprowadza Jean Raspail, tego, że pęka Zachód, że Zachód nie radzi sobie, że Zachód i jego hasła obecnie pozostały tylko fasadą.

Kim jest Jean Raspail, Michał Gołębiowski, Prześwity, Nowy Ład.

Ocenianie tej książki przez ten pryzmat, jak gdyby Jean Raspail był rasistą albo ksenofobem, jest nieuczciwe intelektualnie, ponieważ tak można by tę książkę czytać, odrywając ją i odrywając pewien taki wątek główny od całego kontekstu sytuacji, jaką zarysowuje w niej Jean Raspail.

I tutaj właśnie Jean Raspail też podpada pod tę kategorię w oczach wielu.

To znaczy, że Jean Raspail jednoznacznie ocenia ten postęp nowoczesnego Zachodu jako siłę niszczycielską, która jest na równi pochyłej i Europa właśnie będąc na tej równi pochyłej upada.

Jean Raspail był konserwatystą, był monarchistą, z przekonania monarchistą, był kimś, kto wyrażał daleko posuniętą niewiarę w demokrację,

Z teologii, z wizji religijnej, to jednocześnie Jean Raspail mówił, że jego monarchiczność ma w sobie też taki aspekt indywidualizmu, czy też sprzeciwu jego samostanowienia, jego jednostkowości wobec bezmyślnej masy, która stara się zunifikować człowieka współczesnego.

Jean Raspail i w dość nieoczywisty sposób, ja bym tutaj tak powiedział, w dość nieoczywisty sposób można obok Raspaila postawić taką figurę literacką także ze współczesnej literatury francuskiej jak Michel Houellebecq.

Mniejszą dozę tolerancji wyraża się w stosunku do Jeana Raspaila, a to właśnie dlatego, że Jean Raspail wierzył w coś, w jakąś wizję alternatywną wobec tego, co on zastał we Francji swoich czasów.

Jean Raspail, który jest pisarzem, który był pisarzem, bo już nie żyje, osobiście optującym za porządkiem, który buntował się właśnie przeciwko temu, co widzi jako moce chaosu w nowoczesności.

I z tą myślą, z tą refleksją Państwa zostawiam, jednocześnie zachęcając na sam koniec do lektury spuścizny literackiej Jeana Raspaila, zwłaszcza nie tylko Obóz Świętych, ale zwłaszcza Oczy Ireny, Miłosierdzie lub Pierścień Rybaka.