Mentionsy

Niemcy, owszem, są formalnym sojusznikiem Polski w NATO i głównym hubem logistycznym Polski na wypadek wojny z Rosją.

Po trzecie wreszcie, to Niemcy są głównym przeciwnikiem rozszerzania się obecności NATO

Jakkolwiek podważanie spójności sojuszu NATO nie stoi w interesie Polski, tak namysł nad rolą Niemiec dla systemu europejskiego bezpieczeństwa jest koniecznością, której nie da się zastąpić broszurką pretendującej do roli świętego obrazka z prawdami wiary.

Po raz pierwszy Rosję jednoznacznie określono jako zagrożenie dla bezpieczeństwa Niemiec oraz ich partnerów w NATO i Unii Europejskiej.

Podkreślono również znaczenie NATO jako kluczowej struktury obrony zbiorowej, w której Niemcy zamierzają odgrywać główną rolę.

Co symptomatyczne z punktu widzenia Polski, w dokumencie ani razu nie padły słowa wschodnia flanka NATO.

W tej konfiguracji wschodnia flanka NATO z Polską znajduje się na peryferiach i pozostaje zdana na łaskę Berlina.

co może oznaczać jeszcze większą motywację Brukseli i Berlina do wypychania Warszawy na peryferia zarówno Unii Europejskiej, jak i europejskiej części NATO.

W gruncie rzeczy byłby realizacją rosyjskiej wizji, która stanęła u podstaw inwazji na Ukrainę, a więc utworzenia NATO dwóch prędkości, czy może należałoby powiedzieć gwarancji NATO różnego stopnia, które inaczej obowiązują wobec państw Europy Zachodniej, a inaczej wobec wschodniej flanki.

Niemcy, pomimo swojej opieszałości, mogą i prawdopodobnie będą zmuszone być istotnym filarem NATO w Europie Środkowo-Wschodniej.

drobnego wtargnięcia na terytorium nadbałtyckich członków NATO oznacza katastrofę gospodarczą, która wraz ze spowolnieniem wzrostu naszych zachodnich sąsiadów mogłaby podważyć cały europejski projekt Berlina.

Po pierwsze, to mimo wszystko wydatne wsparcie możliwości odstraszania wschodniej flanki NATO, a po drugie gwarancja wciągnięcia Niemiec do wojny w przypadku rosyjskiej agresji na Litwę.

Po trzecie wreszcie, Niemcy dotychczas przeciwstawiały się rozmieszczaniu znacznych sił NATO na terenach nowo przyjętych państw po zawarciu tzw.

traktatu Rosja-NATO z 1997 roku.

Takie postawienie sprawy otwiera przed Polską nowe możliwości w intensyfikacji starań o stałą obecność sojuszniczą NATO w naszej części kontynentu, także nad Wisłą.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że Stany Zjednoczone są raczej niechętne zwiększaniu swojej obecności w Europie, w tym na wschodniej flance NATO.

Opowiada się 47% Niemców, a za 43% i choć Ukraina to nie NATO, stosunek do kraju, który powstrzymuje marsz rosyjskiej armii na zachód, można uznać za znaczący.