Mentionsy

Ale ten taki krytyczny komentarz ze strony Krzysztofa Bosaka, czyli współlidera Konfederacji,

Czy rzeczywiście, czy może taka właśnie powinna być oś narracyjna Konfederacji w tej sprawie, czy w ogóle szerzej polskiej prawicy, że nie powinno się atakować Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a właśnie Ministerstwa Obrony Narodowej?

przez poprzednie miesiące przy różnych okazjach i widocznych napięciach, można było odnieść wrażenie, że to raczej narodowcy z strony ruchu narodowego w Konfederacji schodzi z tonu, próbuje w sposób jakiś koncyliacyjny i dyplomatyczny, często puszczając mimo uszu pewne komentarze czy pewne koncyliacyjne wypowiedzi,

Czyli tutaj widać, daje tą troskę o spójność wewnętrzną Konfederacji.

można powiedzieć, że Krzysztof Bosak schował te ambicje polityczne do kieszeni w celu ratowania jedności Konfederacji, co ostatecznie się udało.

Jednocześnie nie wyjść na takiego krytyka rozwijającego Konfederację, tylko krytykuje poszczególne postawy, które jego zdaniem nie godzą w ogóle ze stylem Konfederacji, to styl powinien być związany z typowo merytoryczną krytyką, a nie skupianiem się tutaj na personaliach i takim po prostu demagogicznym, że tak powiem, krytykowaniu wszystkiego, co się wokół dzieje.

Niemniej wracając, wydaje mi się, że politycznie to się koniec końców Konfederacji opłaca.

No bo jednak jest elektorat prawicowy, który szuka jakiejś merytorycznej alternatywy dla Prawa i Sprawiedliwości, czy dla Trzeciej Drogi, bo przecież stąd też były ogromne przepływy do Konfederacji, który uważa, że jest to jakieś

Coś dobrego, w sensie, że służy sama sobie tym i że po prostu jest elektorat Konfederacji, który jest dzisiaj w miarę spójny, no bo jednak ta część ruchu narodowego dała tę jakąś formę nacjonalizmu sprzeciw wobec imigracji, konserwatyzm obyczajowy, ta strona liberalna Nowej Nadziei czy wcześniej partii Korwin.

Więc ja uważam, że mówienie teraz o rozbiciu Konfederacji, o tym, jak to strasznie zaszkodzi, jest błędne.

I że koniec końców Konfederacji się to opłaci, no jeśli to się nie skończy jakimś głębokim rozbiciem, kłótnią pomiędzy liderami, taką realną, nie?

To poczucie, że coraz bardziej przekaz Konfederacji kształtuje ten krzykliwy wizerunek nowej nadziei, a coraz mniej ruch narodowy, myślę, że to jest coś, co się udziela wewnętrznie i to poczucie, że nie można wiecznie ustępować, ponieważ w pewnym momencie wejdą ci na głowę, a ty i tak będziesz uznawał, że dla dobra przetrwania Konfederacji powinniśmy to przetrwać, bo dobro Konfederacji jest ważniejsze tak naprawdę niż własna podmiotowość polityczna.

No i właśnie moim zdaniem być może to jest jakiś rubikon, jakiś moment z prawdą czy moment stop wobec tego, wobec tej dominacji, narastającej moim zdaniem dominacji nowej nadziei, jeżeli chodzi o kształtowanie przekazu Konfederacji, który to przekaz jest elementarnie w kwestiach sprzecznych, bo jak wspomniałeś,

Konfederacji zwyciężyła.

Ostatnio widziałem chyba na profilach Konfederacji żalę nad tym, że upadają małe sklepy, ale to jest prosta konsekwencja dopuszczenia wielkiego kapitału, czyli swobody

Także to jest bardzo ciekawe w kontekście wewnętrznych układanek, na ile nie jest to pewien moment, w którym narodowcy powiedzieli stop i powiedzieli, że mamy pewne granice narzucania nam różnych dziwnych poglądów, które w imię dobra Konfederacji przemilczamy, tak żeby tutaj nie antagonizować.

Tak, ja zaznaczę jedną rzecz jeszcze, że to wszystko ostatecznie przekłada się na to, że aktualne poparcie dla Konfederacji jest całkiem wysokie i całkiem stabilne od dłuższego czasu.

Oby w Konfederacji nie stało się coś takiego podobnego, to znaczy, że ludzie odkryją, że

Ale wydaje mi się, że Konfederacja jednak poprzez samą swoją nazwę, samą swoją formułę przyzwyczaiła nas do pewnej frakcyjności, że jednak czymś całkowicie naturalnym na samym początku w ogóle istnienia Konfederacji było to, że mogą powstać dwa kluby Konfederacji.

No i to ma swoje, wydaje mi się, że dla konfederacji raczej pozytywne odbicie, że bądź co bądź, ludzie tam są do tego przyzwyczajeni.

pewne poparcie dla pewnych partii już od jakiegoś czasu jest na bardzo stałym poziomie i w przypadku Konfederacji jest powyżej 15%, gdzieś w okolicach tego właśnie takiego właśnie poparcia kilkunastoprocentowego i że to poparcie jest stałe.

Więc nadal Karol Nawrocki jest tym najsilniejszym politykiem na prawicy, najbardziej popularnym, cieszącym się, największym zaufaniem, ale tu warto zobaczyć kto zamyka podium, czyli to jest dwóch liderów Konfederacji i paradoksalnie to się nie wyklucza.

Weźmy pod uwagę to, że to dwóch posłów czy polityków parlamentarnych ze strony Konfederacji cieszy się największym zaufaniem.