Mentionsy

Wszystkie artykuły przeczytasz na enlat.pl Limity państwa liberalnego w obliczu islamizacji Tekst Jana Czarnockiego

Kolejne incydenty w państwach Europy Zachodniej pokazują niemoc liberalnego państwa wobec islamizacji życia i przestrzeni publicznej.

Polska musi prewencyjnie ochronić się przed błędami tych państw w wymiarze polityczno-prawnym.

Tym samym umożliwione zostanie podjęcie działań, które zatrzymają islamizację.

Muzułmanie systematycznie zawłaszczają i coraz bardziej dominują w przestrzeni publicznej krajów Zachodu.

Jednocześnie codzienną praktyką wspólnot muzułmańskich w krajach takich jak Wielka Brytania, Francja czy Kanada jest blokowanie głównych arterii miast podczas zbiorowych modlitw nakazanych w islamie.

Zdarzenia te nie są trywialne, ponieważ oprócz przemocy symbolicznej stanowią systematyczną formę zawłaszczania przestrzeni publicznej i zmuszają nie muzułmanów do regularnego dostosowywania się do praktyk kulturowo-religijnych wyznawców islamu.

Pierre Bourdieu rozumiał przemoc symboliczną jako działania komunikacyjne, które narzucają innym znaczenie i hierarchię, wywołując poczucie podporządkowania, choć bez stosowania siły fizycznej.

Organizowanie modłów lub przemarszu dokładnie w alejkach jarmarku bożonarodzeniowego w przestrzeni o silnej symbolice chrześcijańskiej jest próbą nadpisania miejscowej tradycji własnym znakiem religijnym.

sprzedawcy czy zwiedzający, czuje się nieswojo i wycofuje, rezygnując z korzystania z miejsca publicznego.

Ponadto wielokrotne tłumne zgromadzenia pokazują liczebność i zdolność mobilizacji danej wspólnoty.

Można zapytać, czy analogiczne myślenie nie powinno też dotyczyć chrześcijan i ich praktyk religijnych.

Odpowiedź brzmi nie, ponieważ oprócz faktu, że chrześcijanie i ich kultura są gospodarzami tych przestrzeni, nawet jeśli mowa o osobach niewierzących,

Islam natomiast jest fundamentalnie sprzeczny z podstawowymi ideami demokracji liberalnej, opartej na równości wobec prawa i ochronie praw mniejszości, które to ideały wynikają z chrześcijańskich źródeł uznania godności każdego człowieka.

Jeżeli islam zdominuje Zachód, Europę czy Polskę, to jest to koniec demokracji i praw człowieka.

Dlatego chrześcijaństwo w oczywisty sposób musi być uprzywilejowane w przestrzeni publicznej.

Jest postępująca islamizacja, czego objawem jest zupełnie kuriozalny sojusz lewicy i islamu, przejawiający się coraz bardziej w znacznych wpływach polityków muzułmańskich właśnie w zachodnich partiach lewicowych.

Publiczne modły muzułmanów blokujące przestrzenie publiczne powinny być zakazane, a marsze uniemożliwiające cieszenie się jarmarkami bożonarodzeniowymi rozpędzane przez policję.

Konstytucja i prawodawstwo naszego państwa muszą przewidywać odpowiednią podstawę prawną na taką okoliczność.

Również właśnie za pomocą uzasadnionej przemocy, wymierzonej legalnie przez władzę publiczną.

Problem polega jednak na tym, że w ramach paradygmatu państwa liberalnego podstawa prawna uzasadniająca i legalizująca takie działanie jest niemożliwa.

Sposób, w jaki interpretowane są zachodnie konstytucje, w tym Polska, to uniemożliwia.

Wynika to z tego, że obecny paradygmat liberalnego konstytucjonalizmu stara się być ideowo i religijnie agnostyczny, nie zauważając warunków, które pozwalają na jego istnienie.

Obecny paradygmat liberalny nie jest w stanie uświadomić sobie, że islamskie modły i przemarsze przez targi bożonarodzeniowe są formą pełzającej agresji i podboju, a więc powinny być zakazane.

Od kiedy to dominować zaczęły idee uniwersalistyczne, ignorujące koncepcję granic jako wyznaczających zasięg danego porządku w ramach danej jurysdykcji.

Tym samym idee liberalne rozciągnęły prawa polityczne również na osoby zasadniczo niezwiązane lub luźno związane z daną wspólnotą polityczną.

Koncepcja nomosu jest przydatna, bo w połączeniu z mającym ogromne zasługi liberalnym rozumieniem prawa pozwala dostrzec wyzwania, jakie stwarzają wyżej przytoczone akty politycznego podboju przestrzeni publicznej przez muzułmanów.

Mianowicie poprzez marsze, przez bożonarodzeniowe jarmarki i swoje publiczne modły muzułmanie wykrawają swój własny teren i narzucają nam swój własny nomos.

Nijako obchodząc, hakując założenia liberalnej perspektywy na prawo i doprowadzając ją do absurdu, która to perspektywa takich zagrożeń nie przewidziała.

Narzucenie muzułmańskiego nomosu, czyli ich porządku prawnego, odbywa się poprzez fakty dokonane.

Przemarsze i publiczne modły to tego symptom.

Liczy się faktyczne kontrolowanie przestrzeni i kto dostosowuje się do kogo.

Wyczerpanie się paradygmatu prawa liberalnego w obliczu islamizacji.

Tutaj dochodzimy do zasadniczego problemu tego, jak współczesne koncepcje prawne, a także język prawny oparty na równej ochronie praw podstawowych każdego, nie jest w stanie poradzić sobie z politycznym aktem zawłaszczania przestrzeni publicznej i wykrawania wewnątrz jej muzułmańskich nomosów, czyli przestrzeni de facto w coraz większym stopniu zarządzanej przez muzułmanów.

I tutaj dochodzimy do tytularnych limitów państwa liberalnego.

Wszystkie państwa europejskie, jeśli chodzi o warstwę akcjologiczną, mają bardzo podobne konstytucje, oparte na ochronie praw podstawowych, również znanych jako prawa człowieka.

Dlatego polska konstytucja służy jako dobry przykład również dla limitów państwa liberalnego w każdym innym kraju zachodnim.

Na czym polega więc ten limit?

Konstytucja Rzeczypospolitej stanowi, że państwo jest bezstronne w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym.

Ponadto nikt nie może być dyskryminowany w życiu publicznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Oznacza to ni mniej, ni więcej, że według konstytucji RP, a więc i prawdopodobnie według konstytucji każdego innego państwa zachodniego, islamizacja, zawłaszczanie i w konsekwencji podbój przestrzeni publicznej jest legalny.

Ponieważ konstytucja RP chroni wyżej wymienione prawa, niemożliwe jest stworzenie właściwej podstawy prawnej, np.

ustawy, która pozwoliłaby policji rozgonić zawłaszczających przestrzenie publiczne muzułmanów.

Potrzebna jest więc taka poprawka do Konstytucji RP, która umożliwiałaby taką interpretację Konstytucji, w ramach której ustawa ograniczająca muzułmańskie zgromadzenia byłaby z nią zgodna.

Prawa człowieka miały być wspólnym dyskursem, narracją i historią, które winny spajać pluralistyczne społeczeństwa.

Ta idea jest jedną z głównych myśli Jurgena Habermasa, który wykuł teorie wspierające wizje społeczeństw pluralistycznych opartych na deliberacji, w których a priori żadna idea oprócz demokracji i praw człowieka nie ma priorytetu.

Habermas nie spodziewał się jednak, że państwo liberalne będzie bezbronne wobec tych, którzy będą je zamieszkiwali, ale jednak fundamentalnie odrzucą podstawowe zasady, na których otwarty dialog, a więc również i demokracja są zbudowane.

Wolność religijna to jedna z fundamentalnych idei, która ukształtowała współczesny świat zachodni.

Tak samo idea praw człowieka jest wielkim osiągnięciem cywilizacyjnym i fundamentem współczesnego konstytucjonalizmu.

Wyjściem z pomiędzy scyli limitów liberalnego konstytucjonalizmu, a charybdy autorytaryzmu jest poprawka do konstytucji uznająca szczególną rolę kultury chrześcijańskiej.

Dlatego artykuł 2 Konstytucji RP powinien stanowić nie tylko, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawa,

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, ale też, że jest ona demokratycznym państwem prawnym opartym na kulturze chrześcijańskiej, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Taka nowa klauzula pozwalałaby na uznanie chrześcijańskiego charakteru państwa polskiego jako wymagającego szczególnej ochrony, a także umożliwiałaby interpretację całej Konstytucji w sposób, który dawałby priorytet kulturze chrześcijańskiej i uznawałby

Oznaczałoby to, że działania, które w efekcie zagrażają demokracji, a mają charakter religijny, choć pozbawione bezpośredniej przemocy, mogą być uznane za stanowiące zagrożenie dla ustroju.

To chrześcijańskie rozpoznanie przyrodzonej godności każdego człowieka tworzy możliwość równości wobec prawa każdego człowieka, a więc i demokracji jako takiej.

Źródłem koncepcji godności jednak, uznawanej za oczywistą oczywistość, a która jest przełomową innowacją cywilizacyjną, jest chrześcijaństwo.

Wartości te są zinternalizowane i przez chrześcijan i ludzi niewierzących jako oczywiste.

Nie są jednak one oczywiste dla muzułmanów, gdzie podobne koncepcje, takie również jak choćby miłosierdzie, nie istnieją lub nie są rozumiane, tak jak my je rozumiemy, czyli z naszej perspektywy w praktyce nie istnieją.

Przyczyną, dla której interpretacja prawna z perspektywy kultury chrześcijańskiej jest w stanie odpowiednio dostrzec zagrożenie islamskie, jest fakt, że taka interpretacja uznaje wymiar życia religijnego jako predefiniujący wszystkie inne postawy w życiu człowieka.

Każdy człowiek ma jakąś religię i to religia jest fundamentalnym stosunkiem człowieka do rzeczywistości jako takiej, który organizuje percepcję rzeczywistości.

Można uznać, że sekularną religią ludzi Zachodu, nie będących chrześcijanami w sposób dosłowny, jest religia praw człowieka, która uznaje równość wszystkich na podstawie ich godności.

Liberalny konstytucjonalizm jest jednak ideowo i religijnie agnostyczny, nie zauważając, że bez aksjologicznego podłoża chrześcijańskiego sam nie może istnieć.

Demokracja liberalna bez wartości chrześcijańskich jest pusta.

Oznacza to, że bez ochrony kultury chrześcijańskiej demokracja liberalna zniknie, jeżeli islamizacja nie zostanie powstrzymana.

To islam stanie się nową religią i ideową treścią, która zmiecie dom bez fundamentów, którym jest demokracja i prawa człowieka bez chrześcijaństwa.

Jeżeli przyjmiemy perspektywę konstytucyjną, która wychodzi z chrześcijaństwa jako wartości ustanawiającej system moralny i umożliwiającego demokrację, także liberalną, to jesteśmy w stanie publiczne modły islamskie, jak i przemarsze przez jarmarki bożonarodzeniowe uznać za atak przeciwko ustrojowi.

Jednocześnie w ten sposób jesteśmy w stanie utrzymać prawa do wolności słowa, swobody zgromadzeń, nietykalności i sprawiedliwości osobistej, ponieważ ograniczone zostaje prawo tylko do praktyk, które zagrażają ustrojowi zabezpieczającego te prawa, a więc i ograniczamy prawo do atakowania wyżej wymienionych praw.

Bibliografia dostępna jest w tekstowej wersji artykułu na enlat.pl

To dzięki Państwa zaangażowaniu, w tym przede wszystkim cyklicznemu wsparciu finansowemu, możemy kontynuować naszą działalność i stale się rozwijać.

Wspierać nas Państwo mogą za pośrednictwem serwisu Patronite pod adresem patronite.pl ukośnik nowy lat, a wszelkie szczegóły odnośnie tej, a także innych możliwych form wsparcia znajdą Państwo w opisie tego nagrania.