Mentionsy

A więc, potem oczywiście przejdę także po kolei przez lewicę, ponieważ na lewicy mamy teraz ogromne walki wewnętrzne, ponieważ dla socjalistów, dla ekologów, czyli dla tej lewicy nieco mniej radykalnej, bardziej umiarkowanej względem Francji Niepokornej Jean-Luc Mélenchon, a w ramach tego

Zderzenia skrajności między narodowcami a Mélenchonistami.

Wielu burmistrzów, wielu krajowych polityków zarzuca pierwszemu sekretarzowi partii, Olivierowi Faure'owi, że nie odciął się całkowicie od Mélenchona i że przez to socjaliści w iluś miastach osiągnęli gorsze wyniki, niż by mogli, gdyby się od tego radykalizmu Mélenchona, wprost sympatyzującego z politycznym islamem, czy wchodzący

Z jednej strony Narodowcy, z drugiej strony Mélenchoni, Siszy i te partie rosnące na poziomie krajowym chciały dokonać implantacji na poziomie samorządowym i niewątpliwie jedni i drudzy osiągnęli znaczący progres w tych wyborach, chociaż też jedni i drudzy mogą mieć poczucie pewnego niedosytu, bo nie udało im się, ani Narodowcom nie udało się jeszcze całkowicie zmiażdżyć tej starej establishmentowej prawicy, ani Mélenchonistom nie udało się zmiażdżyć tej tradycyjnej

Kandydat socjalistów wygrał 54% także dlatego, że lewica w tym wypadku była solidarna, to znaczy kandydat Francji niepokornej Mélenchona, który miał 12% w pierwszej duże się wycofał.

Partia socjalistyczna natomiast ewidentnie jest przekonana, nie bez podstaw, że Francja niepokorna, jak to określił pierwszy cyklist Olivier Faure, że Jean-Luc Mélenchon jest dzisiaj obciążeniem dla lewicy, ponieważ widzimy wyraźnie, to pokazało chociażby Le Figaro, że wspólne listy umiarkowanej bardziej lewicy, chociaż tak na to ona niekoniecznie jest jakaś tak serio umiarkowana, ale powiedzmy mniej radykalnej lewicy,

Patalny, bo boją się, że wtedy Mélenchon ich sobie podporządkuje, a później jak będą przyspieszone wybory parlamentarne, a prawie na pewno będą, ktokolwiek wygra wybory prezydenckie, no a jeżeli Mélenchon ich przeskoczy, no na pewno oni nie wygrają, no to będzie po prostu znów sytuacja, w której będą wybierać między albo straceniem

Prawda, najpierw się kłócili z Mélenchonem, a potem jednak akceptowali to, żeby z nim współpracować, bo inaczej byliby starci z mapy.

No ale teraz jest moment, w którym duża część lewicy grzmi, prawda, że to jest ostatni moment, albo się ogarniemy i spróbujemy zjednoczyć całą lewicę anty-Melenchonowską, nie-Melenchonowską, wystawimy wspólnego kandydata w wyborach prezydenckich, zjednoczymy się właśnie na poziomie samorządowym, parlamentarnym bez Mélenchona,

Mélenchon jest tym kandydatem, to mówią sondaże i wielu też tak uważa, który po prostu jest odbierany jako najbardziej przerażający przeciętnego człowieka, najbardziej radykalny, ze względu na rozmaite swoje wybryki, o czym wielokrotnie mówiłem jako taki, prawda, proislamski.

Czyli lewica musi się jednoznacznie odciąć od Mélenchona, bo z Mélenchonem, nawet jeżeli Mélenchon wejdzie do drugiej tury, tak samo mówi zresztą Ford, czyli pierwszy sekretarz socjalistów, nawet jeżeli Mélenchon wejdzie do drugiej tury, to w drugiej turze na pewno przegra, a kanadat lewicy niemelenchonowskiej miałby szansę w drugiej turze wygrać.

Mélenchon uważa przeciwnie, Mélenchon zresztą...

Także w drugiej turze, prawda, dogadał się z kandydatem Mélenchona i skądinąd na tym przegrał.

Zresztą w tej książce było wiele rzeczy, które później wypominano, przez które później skończył jako czteroprocentowy, nie ubiegając się o drugą kadencję prezydent, że Hollande jedno mówi publicznie, żeby nie iść z Mélenchon, a potem swojemu lokalnemu koledze z tej miejscowości, którego tam zastąpił, mówi, że żeby owszem zawierał unię z Mélenchon.

No i to jest bardzo ważne, ponieważ rzeczywiście centrolewica teoretycznie mogłaby, gdyby się zjednoczyła, gdyby jakiś kandydat lewicowy przeskoczył Mélenchon, na przykład Rafael Glucksmann, obecny europoseł, gdyby ktoś tam przeskoczył Mélenchon, a wszedł do drugiej tury z Bardelą, to mógłby wygrać.

Ma swoje wady, na przykład jest Żydem, co przypomina mu Mélenchon publicznie, publicznie Mélenchon odnosi...

No i Yannick Jadot też mówi, że potrzebna jest jasna linia zerwania z Mélenchonem, potrzebne jest to, żeby cała nie-Mélenchonowska Lewica się dogadała i bez Mélenchona, bo z Mélenchonem na pewno

Ostatecznie tutaj też ten skrajnie lewicowy trotskista Mélenchon może też się z różnymi politykami dogadywać zakulisowo w jakichś konkretnych sprawach.

Czy Edouard Philippe, czy Retailleur, czy centrolewica, czy Mélenchon?

Na przykład różne właśnie listy sympatyzujących, bliskich, niekoniecznie tak nazwanych i tak dalej, będą głosować na kandydatów tychże do Senatu, bo jedni i drudzy w Senacie są mało reprezentowani, Narodowcy mają trzech tylko senatorów, Mélenchoniści nie mają żadnego senatora, no a chcą swoich senatorów także mieć.