Mentionsy

Z jednej strony narodowców Marine Le Pen, z drugiej strony radykalnej lewicy bynajmniej tego nie zatrzymał.

Marine Le Pen miała dwóch posłów, dosłownie dwoje, kobietę i mężczyznę, jak na początku w raju, a dzisiaj ma 140 posłów.

Jak pamiętamy, Macron zdecydował się rozwiązać zgromadzenie narodowe po tym, jak w eurowyborach Marine Le Pen i Partia Zjednoczenia Narodowego uzyska ponad dwukrotnie wyższy wynik od jego listy.

I w pierwszej turze wygrało wyraźnie Zjednoczenie Narodowe Le Pen, 33,5%, ale w drugich turach tradycyjny sojusz między lewicą a centrum sprawił, że narodowcy byli bardzo dalecy od większości.

i to był pewien sukces i pierwszy raz zajęli pierwsze miejsce w wyborach do zgromadzenia, no to jednak ten wynik także dla nich był poniżej oczekiwań, ponieważ ten front republikański, jakby za każdym razem lepenistów jest więcej, z każdymi kolejnymi wyborami, odkąd Marine Le Pen przyjęła partię, ale znów udało się, żeby byli dalecy od większości.

swojego liberalnego centrum z golistami, którzy byli wcześniejsze 12 lat w opozycji, najpierw do socjalistów, później do Macrona i wrócili do rządu, dostali za to premiera i jeszcze dodatkowo, bo oni też nie mieliby większości centrum i goliści razem wzięci, dobrał sobie niepisane porozumienie z Marine Le Pen.

Le Pen się na to zgodziła, zgodziła się na Barniera, ale od początku zaczęła stawiać żądania.

No i tutaj Barnier nie chciał zrealizować żądań Le Pen dotyczących m.in.

Wobec czego, ponieważ Barney chciał je waloryzować o wskaźnik inflacji dopiero od połowy roku i także nie chciał dokonać tak daleko idących cięć, jak Le Pen chciała dotyczących imigracji.

No i w związku z tym Le Pen zagłosowała razem z Lewicą za obaleniem rządu Michela.

Potem centrum i narodowcy i centroprawica się dogadali przeciwko lewicy, żeby zrobić rząd Barniera, a później jak ten rząd nie spełnił oczekiwań Le Pen, to już po 2,5 miesiąca został obalony wspólnie przez narodowców i lewicę.

Mógł, bo jak popatrzymy sobie na Zgromadzenie Narodowe, mógł albo dogadać się z socjalistami, albo z narodowcami Le Pen.

Z drugiej strony narodowcom Bajru obiecywał i osobiście Marine Le Pen.

Chociażby kwestie zmiany ordynacji wyborczej na proporcjonalną, co byłoby opłacalne dla lepenistów i co przez wiele lat Bajru...

Moskiewska pożyczka, można powiedzieć, no a później pożyczki brane na Węgrzech czy w Zjednoczonych Emilatach Arabskich przez lepenistów.

No ale widzimy, że on nie zdecydował się ani na jednoznaczne spełnienie oczekiwań socjalistów, ani lepenistów, którzy także na przykład chcieli zmniejszenia, chcieli cięć w administracji, to znaczy likwidacji części instytucji publicznych, chcieli zmniejszenia składki do Unii Europejskiej, chcieli rezygnacji z dofinansowań w ramach tak zwanej zielonej polityki itd., itd.

No tylko zarówno socjaliści, jak i lepeniści uznali, że kto jak kto, ale Bajru nie jest w tym wiarygodny i co więcej ich elektorat tego właśnie oczekiwał, żeby oni po prostu zagłosowali za jego dymisją.

Retajo trochę tak manewruje, ponieważ on liczy na to, że zbuduje swoją popularność na tyle, że to on wejdzie do drugiej tury z Le Pen czy też z Bardelą w wyborach prezydenckich.

Le Peniści także deklarują, że chcą rozwiązania Zgromadzenia Narodowego i to nawet mimo tego, że prawdopodobnie w takich przyspieszonych wyborach nie mogłaby startować Marine Le Pen, ubiegając się o kolejny mandat poselski.

że o ile miejsce lepenistów w drugiej turze jest pewne i zobaczymy, dzisiaj była też informacja, że proces Marine Le Pen w apelacji ma się odbyć w styczniu lutym 26 roku, więc już niedługo będzie miała czas się odwołać jeszcze przed wyborami prezydenckimi, a nawet wyborami lokalnymi, które będą w marcu 26.

Jakby to, kto będzie rywalem, Le Pen lub Jordana Bardelli w drugiej turze, to jest kompletne nie wiadomo, ponieważ mamy równolegle kilka partii, które mają, czy kandydatów, którzy mogą mieć kilkanaście procent.