Mentionsy

W 1957 roku Ghana jako pierwsza brytyjska kolonia w Afryce uzyskała niepodległość, zaś Émond de Valera po raz czwarty został premierem Irlandii.

USA na poligonie w stanie Nevada przeprowadziły pierwszą podziemną próbę nuklearną, a grupa 18 niemieckich naukowców z Republiki Federalnej Niemiec wydała manifest sprzeciwiający się planom wyposażenia Bundeswehry w broń atomową, zaś miasto Monachium osiągnęło milion mieszkańców.

W Rudzie Śląskiej oddano do eksploatacji kopalnię węgla kamiennego Halemba, a w Krakowie w więzieniu przy ulicy Montelupich stracono przez powieszenie seryjnego zabójcę Władysława Mazurkiewicza.

A ponieważ zaczynam pisać ten odcinek kończąc oglądać serial Heweliusz, to serdecznie pozdrawiam mieszkańców mojego ulubionego miasta Ułjścia Świny.

Zapewne trochę ją to zdziwiło, a może nawet i przestraszyło, ale rodzeństwo dzielnie próbowało dalej wypełniać swoje obowiązki.

Gdyby chcieli choć na jeden dzień wyjechać, na przykład na jakąś wycieczkę, na pewno poinformowaliby sąsiadów, choćby po to, żeby ci mieli oko na obejście.

Nie ujechał jednak daleko, bo Dobrowolski właśnie nadjechał z naprzeciwka na swoim motocyklu.

Ktoś już zdążył go poinformować, że krowy haluszków same łażą po polach i wchodzą w szkodę, więc sierżant przyjechał sprawdzić co się stało i dlaczego zwierzęta oddaliły się bez opieki.

Kim była rodzina, na pomoc której biegła teraz spora część wsi?

Stanisława zajmowała się gospodarstwem i kolejnymi dziećmi Zygmuntem, Aleksandrem i urodzoną w kwietniu 1957 roku, a więc zaledwie 4 miesiące wcześniej, Marią.

Wydawało się, że czeka ich stabilna przyszłość, ale niestety pomoc Leony Andrejczuka, sierżanta Dobrowolskiego i pozostałych mieszkańców, jak się okazało, nadeszła za późno.

Wydawało się, że nikt z rodziny nie przeżył, ale sąsiedzi szybko poinformowali przybywających do Smarchowic Małych funkcjonariuszy MO, że wśród ofiar brakuje jednej osoby.

Pewnego dnia postanowił już nie czekać i samodzielnie zdobyć środki na to wymarzone kawiarniane życie, włamując się do stojącego na bocznicy wagonu towarowego.

W dzisiejszych czasach tak wysoki wyrok może nam się wydawać nieadekwatny do przestępstwa popełnionego w końcu przez dwie młode, niekarane wcześniej osoby?

Haluszkowie zgodzili się siostrzeńca przyjąć, prawdopodobnie dlatego, że jego matka nie poinformowała ich o ciążącym na synu wyroku.

Być może zwyczajnie się wstydziła, a być może obawiała się, że wiedząc o tym, Heluszkowie nie zgodzą się zaopiekować Edmundem.

Problem pojawił się zaraz po przyjeździe, bo ciotka poinformowała go, że oczekuje, aby podjął pracę, np.

Edmund wybrał się więc do PGR-u, gdzie dowiedział się, że pracy jest owszem sporo i może zostać zatrudniony od zaraz, ale musi przedstawić swój dowód osobisty w celu potwierdzenia zameldowania na terenie powiatu.

Haluszkowie nie zamierzali pozwolić, aby młody, sprawny fizycznie chłopak bezczynnie czekał na rzekomo obiecaną paczkę.

Możemy się tylko domyślać jak źle czuł się przy takich zajęciach wielbiciel kawiarnianego życia w Kłobucku.

Natychmiast skręcił swoim motocyklem do zabudowań haluszków, aby dowiedzieć się kto zacz.

Kiedy 31 sierpnia, niecałe dwa tygodnie po jego przyjeździe, odkryto w gospodarstwie ciała wymordowanej rodziny, zwłok Edmunda wśród nich nie było.

2 września 1957 roku Edmunda Słabego przewieziono do Namysłowa, gdzie, pod tamtejszą komendą MO, oczekiwał już na niego spory tłum, krzykiem domagając się wydania zbrodniarza.

Można się było spodziewać, że zabójstwo piątki dzieci, w tym jednego kilkumiesięcznego wywoła poruszenie, ale chyba nikt nie spodziewał się, że aż takie.

Później, z obawy przed Lynchem, Edmund otrzymywał wzmocnione konwoje na każdą czynność procesową, na jaką był z aresztu przewożony, w tym na kilka wizji lokalnych, ale także na rozprawy w Sądzie Wojewódzkim w Opolu.

Nie zachowała się informacja, w którym momencie postępowania Edmund Słaby przyznał się do siedmiokrotnego zabójstwa.

Wiadomo, że jeszcze przed sądem próbował symulować niepoczytalność, między innymi udając, że strzela do sędziów z karabinu maszynowego i krzycząc ta ta ta ta.

Natknęłam się na wzmiankę, że w swojej symulacji miał się inspirować książką przygody dobrego wojaka Szwajka, ale nie znam jej treści i nie mogę się do tego odnieść.

Może ktoś z Was pamięta, czy pojawił się tam motyw strzelania do sądu z wyimaginowanej broni?

Prokurator, który oskarżał Słabego, po latach udzielił nowej trybunie opolskiej wywiadu, w którym co prawda zastrzegł sobie anonimowość, ale wspomniał także, że główną siłą podburzającą do samosądu na oskarżonym były miejscowe kobiety, które nie umiałyby mu darować zabójstwa kilkumiesięcznego niemowlęca.

Już dwa dni po przyjeździe usłyszał, jak Jan i Stanisława rozmawiają w kuchni o sprzedanym życie i łubinie, za które mogliby kupić konia i wóz.

Słaby po kolei wywoływał ich za stodołę, żeby rzekomo coś pokazać, a tam kazał patrzeć na niebo.

Ku swojej wściekłości, zamiast sumy jaką sobie wyobraził, w nieczynnym piecu znalazł jedynie 4,5 tysiąca złotych, całą kwotę zarobioną przez haluszków na sprzedaży plonów i siedem srebrnych monet.

Stamtąd najpierw pojechał do ławy, gdzie kupił sobie samodziałową marynarkę, czarne spodnie z paskiem, beret, ceretową teczkę i, uchodzący wówczas za luksusowy, zegarek Delbana.

W pewnym momencie stwierdził jednak, że pora już wyciągnąć atrapę broni i grozić uczestnikom zabawy, a resztę znamy.

Słaby w ostatniej chwili poprosił o możliwość napisania listu do matki, na co mu zezwolono.

Z pomocą kilku miejscowych społeczników przeprowadził zbiórkę na rzecz jego renowacji.