Mentionsy

Nie wiem czy czytał Władca Pierścieni, ale tu jako Pipin stał się najbardziej znany.

Zatem Pipin.

W 1996 roku Pipin, cieszący się opinią wytrawnego kobieciarza, miał za sobą już dwa nieudane małżeństwa, z czego z drugiego urodziła mu się córka, którą porzucił wyjeżdżając do Włoch i z którą nawet nie próbował utrzymywać kontaktu.

Pipin, trzymając już oburącz windę, która miała ściągnąć go w dół, wykonał kilka oddechów tak głębokich, że ich dźwięk poniósł się nad wodą.

Było to tak zwane pakowanie, technika oddechowa pozwalająca rozgrzać przed nurkowaniem płuca, które, jak Audrey wiedziała, w przypadku Pipina miały nieprawdopodobną pojemność 8,2 litra.

To pierwsze nurkowanie Pipina, jakie mogła do tego obserwować z bardzo bliska, bo z wody, stało się dla Audrey traumą, ponieważ w jego trakcie zginął jeden z nurków asekuracyjnych.

W trakcie tamtego wydarzenia Pipinowi nie udało się pobić własnego rekordu głębokości, wynoszącego wówczas 128 metrów.

Wielu wspólnych znajomych Audrey i Pipina uważało, że choć bez wątpienia byli w sobie bardzo zakochani i łączyło ich podwodne braterstwo dusz, to jednak ich osobowości i nawet stosunek do otoczenia były skrajnie inne.

Ponieważ po wieloletnim treningu Pipin wytrzymywał 7 minut, zaledwie o dwie dłużej niż ona, która przecież nie miała jeszcze żadnego przygotowania do freedivingu.

Po prostu cieszyła się możliwością przebywania w wodzie i obserwowania Pipina podczas pełnienia roli jego nurka asekuracyjnego na małych i średnich głębokościach.

Pipin czasami wydawał jej się bowiem dążyć nie tyle do pobicia kolejnego rekordu, co do samozagłady.

Pipin w miarę regularnie doznawał blackoutu.

Jedną z przyczyn tej lekkomyślności był fakt, że Pipin był człowiekiem religijnym i żywił głębokie i szczere przekonanie, że w wodzie nic mu się nie może stać, gdyż cieszy się tam specjalną boską opieką.

Opiekującą się nim siłą miał być Olokun, jedno z bóstw wyznawanej przez Pipina Santerii.

Z Kuby, jak pamiętamy, pochodził właśnie Pipin i to dla uzyskania pomocy Orishów w realizacji swoich planów zwykł składać im regularne ofiary, a dla zapewnienia przychylności Chango, Oriszy zjawisk atmosferycznych, wiązać sobie i swoim bliskim na nadgarstkach czerwone opaski.

Po ośmiu miesiącach od chwili poznania, Pipin i Audrey ponownie przylecieli do Cabo San Lucas na kolejną próbę pobicia rekordu.

Dla Audrey jego śmierć była wielką stratą, przyjaźnili się bowiem i często pomagał jej powstrzymywać autodestrukcyjne zapędy Pipina.

Nie udało mi się znaleźć informacji, czy w sprawie śmierci któregoś z tych dwóch mężczyzn było prowadzone oficjalne dochodzenie, ale Pipin miał powtarzać, że jeśli chodzi o Pepego, zginął on, ponieważ poprzedniego dnia został ukąszony przez Skorpiona.

W środowisku panowało jednak przekonanie, że obaj nurkowie zginęli z powodu urazów dekompresyjnych, ponieważ Pipin, jak to sam miał w zwyczaju, kazał im nurkować na sprężonym powietrzu zamiast na trimingsie.

Pipin potwierdził, że faktycznie Pepe nurkował na sprężonym powietrzu, ale wielokrotnie przedtem schodził tak na podobne głębokości, więc Pipin uważał, że nie mogło to być przyczyną jego śmierci.

Na prośbę Pipina Audrey zgodziła się przejąć po zmarłym obowiązki nurka asekuracyjnego, tym razem jednak na największej głębokości.

Po śmierci Pepego Pipin wszedł w konflikt z częścią działaczy AIDA, ponieważ był, jak sam mówił, niezadowolony ze sposobu, w jaki był przez nich traktowany.

Zgodziła się od razu, ale, jak przyznała na blogu, który wówczas prowadziła, nie dlatego, aby bić rekordy, ale aby wejść do świata, który do tej pory należał wyłącznie do Pipina.

Zamiast w głębinach, Audrey znalazła się na pokładzie samolotu medycznego do Miami, a potem przy szpitalnym łóżku Pipina, gdzie przez kolejne trzy dni walczył z nawracającymi atakami drogawek i okresową afazją, czyli zaburzeniami mowy, objawiającymi się np.

Oczywiście głównym powodem tej formy były wrodzone predyspozycje i wcześniejsze przygotowanie nurkowe, ale treningi jakie prowadził z nią Pipin także się do tego przyczyniły.

IAFD oprotestowała ten fakt, zgłaszając jako rekord świata 162 metry pipina, osiągnięte zaledwie rok wcześniej, ale AIDA odmówiła jego rejestracji, powołując się na złamanie podczas próby zasad bezpieczeństwa, które w zanurzeniu tani były ściśle przestrzegane.

Na dokładnie tych samych okładkach i od dokładnie tych samych sponsorów, którzy jeszcze niedawno kręcili się wyłącznie wokół pipina.

Jednak to Carlos Serra, wspólnik Pipina i prezes IAFD, podczas wspólnej kolacji z obojgiem, zapytał Audrey, czy chciałaby się zmierzyć z rekordem Tanii.

Początkowo zdenerwowała się i odmówiła, uważając, że nie powinna odbierać chwały Pipinowi i jego nieuznawanym 162 metrom.

Znaczyły jednak wszystko dla Pipina.

A Pipin znaczył wszystko dla Audrey.

Wcześniejsze plany Pipina i Carlosa zakładały, że w grudniu 2002 roku wybiorą się na Dominikanę, gdzie Audrey spróbuje podejść do kolejnego rekordu.

Obaj zostali wcześniej zapewnieni przez Pipina, że nie będą potrzebni, więc przyjęli na ten okres inne zobowiązania zawodowe.

A zyski były konieczne, ponieważ Pipin nie zdążył zdobyć zbyt wielu sponsorów i cały wyjazd musiał się odbyć po najmniejszych możliwych kosztach, aby w całości nie wyczerpać zasobów zespołu.

W jego trakcie Pipin zszedł na około 80 metrów z zamiarem wykonania podwodnych fotografii.

Jak się okazało, Pipin, będący tak wprawnym nurkiem, zagapił się na coś i zdryfował prosto pod jej sanki, powodując jej zatrzymanie i odnosząc z tego tytułu kilka stłuczeń.

9 października spokój Audrey został jednak zburzony, ponieważ Pipin znienacka uznał, że w sumie lepiej by było, gdyby zanurkowała nie na 165, a na 170 metrów.

Następnego dnia, 10 października, przy śniadaniu, Pipin zaproponował, aby zamiast na 170 zeszła na 182 metry, bo byłoby to równe 600 stóp.

W dniu wyznaczonym na oficjalną próbę bicia rekordu, 12 października, Pipin zabrał z kuchni banana, mango, trochę miodu i złożył je w ofierze Olokunowi, Oriszy Głębin.

Pomimo to Pipin zdecydował, że nurkowanie się odbędzie i rozpoczęto przygotowanie.

Pipin zajął się naprawą przeciekającej obudowy kamery, którą miał zamiar sfilmować całe wydarzenie.

W końcu, na sygnał, Audrey zamknęła oczy, a Pipin szarpnął za linkę zwalniającą sanki.

Na powierzchni tymczasem coraz bardziej zdenerwowany Pipin zażądał akwalungu i zaczął go zakładać.

Dopiero po 7 minutach i 3 sekundach obok nich pojawił się pipin w pełnym osprzęcie, odebrał od Pascala Audrey i ruszył z nią w górę.

Po 8 minutach i 38 sekundach Audrey i Pipin wynurzyli się.

Pipin jeszcze w wodzie rozpoczął jej reanimację metodą usta-usta i kontynuował ją przez ponad minutę.

Przez wiele tygodni Federacja IAFD w osobach Pipina i Carlosa Serry odmawiała jakiegokolwiek komentarza na temat tego nurkowania.

Audrey została skremowana, a jej prochy prosto z marmurowej urny Pipin rozsypał pod powierzchnią Morza Karaibskiego, co odbyło się za zgodą i w obecności jej rodziców.

Jedynie w jednym z wywiadów Pipin powiedział, że po śmierci dwóch nurków w Cabo San Lucas bał się zatrudniać kolejnych, bo gdyby im się coś stało, on byłby skończony.

Audrey nadal była zafascynowana pipinem i wierzyła, kiedy wciąż od nowa przekonywał ją, że sam już sobie nie poradzi.

Audrey powiedziała mu wtedy, że rano poinformowała Pipina o pewnej decyzji.

Być może byli po prostu w pobliżu, kiedy Pipin krzyczał, że jej go nie da.

Carlos uważał, że z powodu zachowania Pipina w dniu 12 października Audrey była na skraju załamania.

Carlos poddał pod uwagę czytelników także możliwy motyw, dla którego to, co przydarzyło się podczas ostatniego nurkowania Audrey mogło być korzystne dla Pipina.

Rewelacje Carlosa przyczyniły się co prawda do ponownego wzniecenia szumu medialnego wokół śmierci Audrey, ale nie spowodowały podjęcia żadnych oficjalnych czynności w celu jej zbadania bądź też wyciągnięcia jakichkolwiek sankcji w stosunku do Pipina.

Wiedząc, że nad nim będzie 90 metrów pustej wody, nie próbował wymusić na Pipinie lub Carlosie zatrudnienia dodatkowych nurków.

Z wyjątkiem Carlosa, który twierdzi, że to wina Pipina.

Tylko Pipina.

Nie wiem niestety, czy już wcześniej interesowała się freedivingiem, ale związawszy się z Pipinem spróbowała swoich sił pod wodą i nadal spędza tam dużo czasu, choć bez spektakularnych sukcesów.

Pipin zakończył karierę nurkową i przez wiele lat prowadził firmę sprzedającą odżywki i suplementy diety.