Mentionsy

Już w trakcie nauki zarabiał drobne kwoty pomagając na okolicznych farmach, ale kolegom ze szkoły mówił często, że nie wie jak to jest być najedzonym do syta.

Roch jednak, mając wreszcie grupę ludzi, dla których jego teorie, pomysły i plany były ciekawe i warte dyskusji, choć opinię taką wyrobili sobie zapewne ulegając jego charyzmie, a nie faktycznej wartości wspomnianych teorii, nabrał wiatru w skrzydła.

Jeden z poznanych wówczas adwentystów, słysząc gdzieś w trakcie dyskusji o grzechu i końcu świata żałosną opowieść Rocha o tym, jak to nie ma pieniędzy i jego małżeństwo legło w gruzach, chociaż i tak wcześniej było piekłem, zaproponował mu możliwość zamieszkania w pustym magazynie, a kiedy chwyciły mrozy, w przylegających do niego pustych pomieszczeniach mieszkalnych, które co prawda były w stanie surowym, ale ogrzewanie miały.

Rekrutację chętnych do wzięcia udziału w kursach pomagających rzucić palenie papierosów, później samodzielne nauczanie na tych kursach oraz sprzedaż cudownej wody, która miała im zastąpić nikotynę.

Tymczasem mistrza Mojżesza, oprócz wierzycieli, dręczyły też wizje nadciągającej apokalipsę.

Ocenił go jako niestwarzającego zagrożenia, acz wymagającego obserwacji w celu pełnego zdiagnozowania.

Umowa przewilwała dla Gaja wynagrodzenie w kwocie własnej izby z piecem opalanym drewnem, jednego posiłku dziennie , dwóch kur i jednego koguta i jednorazowo 24 butelek domowego piwa.

Wyglądało na to, że Gaj naprawdę polubił maluchy i, choć z przemęczenia zdarzało mu się przysypiać w środku przewijania, przynajmniej starał się zapewnić im dobrą opiekę.

Ponieważ impreza w głównym domu była coraz głośniejsza, dzieciaki budziły się co chwila, a Gaj był coraz bardziej zdenerwowany i zestresowany bezskutecznymi próbami uspokojenia podopiecznych oraz, jak zwykle, ze zmęczenia ledwo stał na nogach.

A potem kazał im ponownie zagłosować za winą Gaja.

Wezwano więc Gaja.

Gaj dał się przekonać, że nie dość, że skończy to jego bóle głowy,

Przynosiła także Gajowi znacznie więcej jedzenia niż dotąd otrzymywał.

Mistrz Mojżesz odwiedzał go często i wciąż od nowa powtarzał, że Samuel zginął będąc pod jego opieką, bo kopnął go w głowę koń, a Gaj z żalu sam się okaleczył.

Chłopak, pomimo tego, że własnego ojca nazywał mistrzem, nie był najwyraźniej wtajemniczony w jego plany, ponieważ o wydarzeniach dotyczących okoliczności okaleczania Gaja zaznał zgodnie z ich prawdziwym przebiegiem.

Mistrz Mojżesz oraz siedmioro jego wyznawców, w tym i Gaj i pielęgniarka Gabrielle, zostało oskarżonych o spowodowanie śmierci małego Samuela oraz okaleczenie Gaja i wszyscy zostali uznani za winnych.

We wrześniu 1982 roku usłyszeli wyroki od 6 miesięcy do roku pozbawienia wolności z zastrzeżeniem, że Gaj karę swoją ma odbyć w szpitalu psychiatrycznym.