Mentionsy

Reżyserką tego filmu jest Halina Reijn, którą możecie znać z takiego filmu jak Buddies, Buddies, Buddies albo i to jest jej właściwie trzeci film fabularny.

I trzeba go oglądać jako satyrę, ponieważ Halina Reijn doskonale wie, co robi.

Ale Halina Reijn zdaje sobie świetnie sprawę z tego, że świat nie znosi kobiet, które mają wszystko, więc coś w tej bohaterce trzeba zabrać.

O tym zresztą Halina Reijn mówiła w jednym z wywiadów, że te wszystkie stroje czy kostiumy, tak jak powiedziałaś, wynikają z takiej refleksji nad tym, że kobieta jest zawsze w jakiejś roli, że

Halina Reijn zmusza nas do tego, żeby się zastanowić, czy jeśli wyciągniemy ten schematyczny układ, te relacje władzy, czyli mężczyzny, który ma status, pieniądze, jest dojrzałym mężczyzną i młodej kobiety,

I to, co jest dla mnie siłą i największą wartością tego filmu, to jest taka próba... W zasadzie Halina Reijn nie udziela odpowiedzi, ale zmusza nas do tego, żebyśmy sobie zadali pytanie o to, gdzie wydaje nam się, że jesteśmy z taką dominującą narracją na temat seksualności.

Halina Reijn może nie wchodzi zbyt głęboko w tę koncepcję, nie rozwija tutaj myśli.

Więc tak, może Halina Reijn chce nam powiedzieć, że lepszy świat jest blisko.

Mi się jeszcze podoba, a propos Babygirl jeszcze wracając, to w jaki sposób Halina Reijn eksploruje ten temat female gaze versus male gaze, bo dotychczas nie dość, że filmy tego typu były realizowane zazwyczaj przez mężczyzn, opowiadane z perspektywy tych mężczyzn i tego, w jaki sposób oni uwodzą te młodsze kobiety, to tutaj jednak

I Halina Reijn opowiada w wywiadach, że to są filmy, na których ona się wychowała, bo to jest jej czas nastoletniości.

W całej takiej nieporadności bardzo autentyczna i za taką właśnie autentyczną nieporadność uwielbiam ten film i też cenię to, w jaki sposób Halina Reijn pusza do nas oko w bardzo wielu momentach, które są po prostu cudownie cringe'owe i uważam, że jest to film absolutnie wart uwagi i docenienia.