Mentionsy

Wojna w Bośni, część 1.

Z tego odcinka dowiecie się, jak wyglądała wojna w Bośni, ale nie będziemy tutaj wchodzić w detale i szczegóły militarne, ponieważ to nie jest mój cel, to nie jest też moja wiedza, na tym się nie opiera.

Tak samo nie da się odpowiedzieć o tym barbarzyńskim akcie ludobójstwa pomijając całą wojnę, dlatego że w mojej opinii cała wojna w Bośni miała charakter ludobójczy, ponieważ była wymierzona wprost w cywili, miała ich zmieść z powierzchni ziemi, miała ich unicestwić.

A potem walczyła, to była wojna w wojnie, czyli walczyła też z Bośnią i Hercegowiną, co jest zrozumiałe w świetle tego spotkania ze Slobodanem Miloševićem w Karadziordziewie w 91.

W kwietniu niepodległość Bośni i Hercegowiny jest uznana na arenie międzynarodowej i kilka dni po tej deklaracji niepodległości wybucha wojna.

Okrutna, bratobójcza, sąsiadobójcza, ludobójcza wojna, która z żadnej strony nie była wojną religijną, jak bardzo często przedstawiały ją w owym czasie zachodnie media.

W 1991 roku, kiedy Chorwacja ogłosiła niepodległość, a krótko po tym wybuchła w niej wojna, pobrzedzona też wojną dziesięciodniową wojsk jugosłowiańskich z słoweńskimi, przez Sarajevo i w ogóle przez Bośnię zaczęły przetaczać się protesty przeciwko wojnie, protesty pokojowe nawołujące do

że do końca nie chcieli wierzyć w to, że ta wojna wybuchnie.

Poza tym od jesieni 1991 roku pod przykrywką prowadzenia manewrów wojskowych JNA, czyli Armia Jugosłowiańska, bo pamiętajcie, że w 1991 roku jeszcze Bośnia i Hercegowina ciągle była częścią Jugosławii, prowadziła, budowała miejsca stacjonowania wojsk na wzgórzach okalających Sarajevo.

Wojna wybucha 6 kwietnia, oblężenie Sarajeva będzie trwało przez następne 1425 dni.

Natomiast rzadko kiedy wojna kończy się jak przecięta mieczem.

W momencie, kiedy wybuchła wojna w Bośni, kiedy zaczęło się obleżenie Sarajeva, w naturalny sposób wojska jugosłowiańskie wspierały wojska serbskie.

Armia serbska miała do dyspozycji, mówimy tutaj tylko o oblężonym Sarajewie, bo oczywiście wojna też toczyła się w innych częściach kraju, ale najpierw w tej części mówimy o Sarajewie.

Otóż mówiłam Wam, że ta wojna nie ma przyczyny religijnej, natomiast religia albo religie odgrywają w niej dość ważną rolę.

Tak jak wam mówiłam w pierwszym odcinku, ta wojna była właściwie dzisiaj byśmy powiedzieli streamowana na żywo.

Więc nawet jeżeli już na dobre rozpoczęła się wojna i oblężenie, to jeżeli ludzie chcieli uciec, bardzo często byli zatrzymywani po prostu na serbskich posterunkach i musieli wracać do swoich domów.

Goran Čęgić był Serbem i tak tutaj przy okazji historii Gorana Čęgića, kiedy mówię Serbowie, to mam przede wszystkim na myśli serbskie siły, wojska Republika Serbska, wojska Jugosłowiańskie, JNA, grupy paramilitarne, natomiast

Amela i jej rodzina, rodzice i brat mieszkali właśnie w Ilidży i w dzień, kiedy wybuchła wojna, ona była u swojej przyjaciółki Serbki i obudziła je mama tej przyjaciółki, mówiąc, że zabrano rodziców Ameli.

Agan miał kilka lat, kiedy wojna wybuchła.

I tak na początku 1993 roku rozpoczyna się budowa, tajna budowa tajnego tunelu, tunelu z pasa, tunelu DB, który miał połączyć odcięte od świata Sarajevo ze światem zewnętrznym, a właściwie małą jego częścią kontrolowaną przez armię Bośni i Hercegowiny.

A wojna trwała już od prawie roku, a to już dostatecznie dużo by odcisnęła swoje piętno chociażby głodowe.

To jest 28 sierpnia 1995 roku, czyli za kilka miesięcy skończy się wojna.