Mentionsy

I ostatnie sondaże są dość ciekawe z tego powodu, że jesteśmy po dość długim okresie, kiedy CDU razem z AfD trochę się wymieniały poparciem.

Pewnego razu AfD miało 26% poparcia, CDU miało 25%, w następnym sondaży było na odwrót.

Największą partią według Forsy z 21 kwietnia jest AFD, które ma w tym sondażu 26%, a CDU 24%.

Pomysły CDU były zazwyczaj odrzucane albo często stwierdzano, że to nie jest możliwe.

I też CDU wyskoczyło z tematem, który był krytykowany przez większość wszystkich chyba partii lewicowe, a konkretnie podniesienie ulgi dla dojeżdżających, czyli że w corocznym zadaniu podatkowym, jakie składają pracownicy, można odpisać swoje cytatki na dojazd do pracy, że tak powiem, bo propozycja podniesienia tego, no to pomysł CDU.

Także jest to pewien ciekawy zwrot i jeżeli ktoś jest wystarczająco przekorny, to może powiedzieć, że sobie CDU taki los właśnie zgotowało przez ostatnie 20 lat rządów.

I CDU je zainicjowało.

Także wydaje mi się, że brak konsekwencji, pomimo tego, że CDU zawsze było w rządzie przez ostatnie 20 lat prawie, poza Ampelkoalition i rządem Gerarda Schrödera.

Wydaje mi się, że to jest dość znamienne, że w momencie, kiedy czasy się zmieniają, a pan nadal siedzi w komisjach w przypadku CDU, w pewien sposób burzą dalej elektorat tej partii.

Sam ten konflikt rządowy to przede wszystkim był konflikt między Catherine Rice z CDU, minister gospodarki, a wicekancelerzem Larsen-Klimbeilem, ministrem finansów.

I wewnątrz CDU, jak to się patrzy, wewnątrz CDU Catherine Rice staje się jakby bohaterką.

Ona jest tą osobą, która broni jakby to powiedzieć pewnych założeń gospodarczych CDU.

Natomiast wydaje mi się, że z CDU władzy jest to nieosiągalne.

Czyli w tym przypadku CDU, SPD, ale też historycznie FDP, wiadomo już nie są w rządzie, ani nawet w parlamencie, więc będę bardzo frustrował też.

I tą koalicją niemiecką jest CDU kolor czarny, SPD kolor czerwony i FDP kolor żółty.

Premierem był Reinier Hasselhoff, ale on zrezygnował, ogłosił, że nie kandyduje dalej oraz nowym premierem został Sven Schulze, który jest kandydatem, głównym kandydatem CDU na to.

CDU, 25%.

Co daje bardzo wysoki wzrost 21 do 38, CDU z 37 spada do 25, Die Linke z 11 wzrasta do 13, SPD spada do 6, Zielonis 6% do 4, a SPD z 6,5% do 3.

I co ciekawe, na tej konferencji wtedy było nie tylko AfD, ale również część z CDU, która należy do bardziej prawicowej strony tej partii.

Tak i AFD w tym podpunkcie jeszcze wysuwa taką krytykę do CDU, że jest właśnie niekonsekwentnej i proponowało rzeczywiście kiedyś jakieś rewizje prawa azylowego, przemyślenie tej polityki i tak dalej, w szczególności zarządów

Natomiast AFD mówi, co też było w pewien sposób spodziewalne, że patrzcie, CDU tylko udaje, że jest konserwatywne, ale tak naprawdę jest cały czas establishmentem.

To jest w sumie główny temat, co dzieli mnogość EFD i CDU w tym wszystkim.

Bo CDU też skręciła w prawo.

W przypadku akurat tego tematu, który chciałem poruszyć, bo tutaj wydaje mi się, że pozycja nie jest aż tak bardzo różna od niemieckich konserwatystów takich z CDU.